Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: θάμνοι καρποφόροι

Οι κλασσικές καλλιέργειες φρούτων στην Ελλάδα σίγουρα δεν περιλαμβάνουν είδη και ποικιλίες μικρόκαρπων σκληροτράχηλων θάμνων  με μέτρια ανάπτυξη και σχετικά περιορισμένη παραγωγή που παραδοσιακά πρωταγωνιστούν στις ευρωπαικές προτιμήσεις και γνωρίζουν τόσο μεγάλη ανάπτυξη τα τελυταία χρόνια σε όλα τα κράτη της γηραιάς ηπείρου. Ροδάκινα, αχλάδια, μήλα και πορτοκάλια, χαρακτηριστικά ελληνικά είδη που παράγονται σε μεγάλες ποσότητες σε όλη τη χώρα δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με άλλα είδη λιγότερο διαδεδομένα αλλά εξίσου όπως αποδεικνύεται επικερδή. Σε αυτήν την δεύτερη κατηγορία ανήκει και ένα φρούτο πολύ γευστικό και θρεπτικό, αλλά μικροσκοπικό σε μέγεθος και σκούρο σε χρώμα. Το μύρτιλλο προέρχεται από έναν μικρό θάμνο, φυλλοβόλο με καταγωγή από την Β. Αμερική και τον Καναδά που εμφανίζεται σε διάφορα μέρη του κόσμου όπως η Ιαπωνία και η Ν.Ζηλανδία, με διαφορετικά όμως ονόματα. Απλώς blueberry ;ή huckleberry πρόκειται στην πραγματικότητα για έναν μετρίου μεγέθους καρποφόρο θάμνο με τεράστια αντοχή στο κρύο που ζεί και ευδοκιμεί σε οξινα εδάφη και περιοχές. Η καλλιέργεια του προυποθέτει ph μεταξύ 4,0-5,5 σε σημεία με άριστη αποστράγγιση και σχετικά αμμώδη. Σαν φυτό σπάνια νοσεί και συνήθως οι ασθένειες που το προσβάλλουν δεν είναι ιδιαίτερης σοβαρότητας. Το μύρτιλλο φυτεύεται 1μΧ1μ σε χωράφια και εξωτερικούς χώρους με άμεση ηλιοφάνεια, αν και δεν επηρεάζεται και από ημισκιερά μέρη. Κλαδεύεται προαιρετικά και κυρίως μια φορά ετησίως και αναπτύσσεται σε έναν πανέμορφο θάμνο που μπορεί να ξεπεράσει ακόμα και τα 2,5μ σε ύψος. Τα ελλειπτικού σχήματος φύλλα του είναι πολύ γυαλιστερά και έχουν μέχρι και 5εκ μήκος, ενώ τα λουλούδια του έχουν χαρακτηριστικό ροζ χρώμα και μοιάζουν με μικρές όμορφες καμπανούλες. Το καλοκαίρι το φυτό ανθίζει και καρπίζει με μικροσκοπικούς, αλλά πολύ εύγευστους και ζουμερούς σκουρόχρωμους καρπούς.Το φθινόπωρο όλο το φύλλωμα μετατρέπεται σε έναν κοκκινωπό σύνολο πολύ θελκτικό στο μάτι, ενώ στην αρχή του χειμώνα χάνονται τόσο τα φύλλα όσο και οι καρποί. Βέβαια όσοι γνωρίζουν το φυτό και το καλλιεργούν χρόνια είναι εξοικειωμένοι με το γεγονός οτι για να καρποφορήσει ικανοποιητικά το μύρτιλλο προυποθέτει μια πολύ βασική λεπτομέρεια. Είναι απαραίτητο να περάσει κατά την διάρκεια του χειμώνα τουλάχιστον 800 ώρες σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία, μια διαδικασία που συναντάται σε πολλά φυτά μεταξύ των οποίων και η ορτανσία. Η λίπανση των μύρτιλλων ακολουθεί τη τακτικότητα πολλών άλλων οπωροφόρων δέντρων και είναι πολύ ουσιώδης και αναπόφευκτη για μια εντατική και σοβαρη καλλιέργεια.

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε φυτά μύρτιλλου με απευθείας εισαγωγή από το εξωτερικό σε ΑΑΑ ποιότητα και σε τιμές που δεν ξεπερνούν τα 2,80 ευρώ+ ΦΠΑ ανα φυτό μαζί με τα μεταφορικά ( ελάχιστη ποσότητα 500 τμχ ).

Η καλλιέργεια των δέντρων που παράγουν ξηρούς καρπούς σήμερα στην Ελλάδα είναι πολύ περιορισμένη σε σχέση με τους γειτονές της, όπως η Ιταλία και η Τουρκία, και ακόμα πιο ελλειματική είναι η υποδομή για την διάθεση των προϊόντων αυτών στο εξωτερικό και ειδικά σε χώρες εκτός Ευρώπης. Αν και οι εξαγωγικές προοπτικές του φουντουκιού και των άλλων ξηρών καρπών αποδεικνύονται απεριόριστες και οι καλλιεργητικές συνθήκες, συγκεκριμένα στην Β.Μακεδονία πολύ γόνιμες για ανάλογες προσπάθειες, εντούτοις το όλο εγχείρημα δεν έχει γερές βάσεις. Η φουντουκιά, ένα δέντρο με παράδοση στην χώρα μας απο την αρχαιότητα, δεν παρουσιάζει δυσκολίες κατά την καλλιέργεια της, εφόσον δεν έχει ιδιαίτερες εδαφολογικές απαιτήσεις και φανερώνει πολύ μεγάλες αντοχές σε αντίξοες καιρικές συνθήκες που μπορεί να ξεπερνούν τους -24 βαθμούς χειμώνα και τους +37 το καλοκαίρι. Ιδανικό για κάλυψη αναγκών βλάστησης και κήπου σε περιοχές με υψόμετρο που κυμαίνεται απο τα 600 εως και 1000 μέτρα περίπου, καθώς η ορεινή δροσιά είναι προς οφελός της.Το επιθυμητό ύψος του δέντρου καλύπτει συνήθως τα 10-15 μέτρα στις κατηγορίες της ήμερης και της άγριας φουντουκιάς. Υπάρχει όμως και η γιγάντια που το ύψος της κάποιες φορές ξεπερνά τα 35 μέτρα. Αυτές οι τελευταίες δεν ενδείκνυνται για καλλιέργεια, παρά μόνο για ομορφιά, όπως ιδιαίτερα καλόγουστο και αξιοποιήσιμο είναι και το ξύλο της φουντουκιάς, διότι δεν αναπτύσσεται πάντα ορθόκλαδα, αλλά δημιουργεί ελικοειδείς στρόβιλους, διακοσμώντας υπέροχα επιδαπέδια βάζα και κεραμικά δοχεία. Η επεξεργασία του είναι αρκετά εύκολη και δεν είναι λίγες οι φορές που βαμμένο σε διάφορα χρώματα στολίζει ακόμα και γαμήλιες εκδηλώσει, οι λεγόμενοι κορύλοι..

Σε καθαρά παραγωγικό επίπεδο, για όποιον ενδιαφέρεται να γνωρίζει κάποιες λεπτομέρειες, το κάθε στρέμμα που καλύπτετια με δέντρα φουντουκιάς έχει τη δυνατότητα να παράγει μέχρι και 350-400 κιλά καρπό το χρόνο, αποτέλεσμα καθόλου ευκαταφρόνητο, αν λάβει κανείς υπόψιν του το ετήσιο εισόδημα μιας τέτοιας ενέργειας. Επίσης, ο καρπός του δέντρου, το φουντούκι δηλαδή, χρησιμοποιείται εκτεταμμένα σε μαγειρική και ζαχαροπλαστική, και μάλιστα στην χώρα μας εισάγεται σε σημαντικές ποσότητες από το εξωτερικό.

Στα φυτωριά μας μπορείτε να βρείτε όλο τον χρόνο φουντουκιές σε όλα τα μεγέθη και τις ποσότητες, κατόπιν πάντα συνεννοήσεως και παραγγελίας.

Τα αυτοφυή ελληνικά φυτά παρεξηγημένα από πολλούς ως συνηθισμένα, είναι για την εποχή μας μια διέξοδος στην αναζήτηση νέων αποτελεσματικών καλλιεργειών. Ένα από αυτά είναι η κουμαριά, θάμνος που εμφανίζεται στα περισσοτερα ελληνικά βουνά, σε διαφορετικά μεγέθη ( στα φυτωριά μας υπάρχει από 1μ μεχρι 1,70μ όλο τον χρόνο και σε μεγάλες ποσότητες εαν χρειαστεί )με πλούσιο γυαλιστερό δερματώδες φύλλωμα, δεν παγώνει ( -40 βαθμούς ) και αγαπά τα σκιερά μέρη και τα χώματα με όξινο PH ( 3,5-5 όχι περισσότερο ). Ανθίζει και καρπίζει ταυτόχρονα πάντα τον Οκτώβριο σε κίτρινο χρώμα που κοκκινίζει κατά την ωρίμανση. Η έντονη φυλλόπτωση του θάμνου αυτού προκαλείται από την έκθεση του σε πολύ θερμότερα κλίματα ( ακατάλληλο για περιοχές κοντά στην θάλασσα ) και από την έλλειψη τακτικού λιπάσματος ( πλήρες λίπασμα 20-20-20 ). Αρρώστιες δεν εμφανίζει συχνά παρά μόνο στα φύλλα του από την επίθεση σαλιγκαριών που καταπολεμούνται με ειδικά σκευάσματα κατόπιν συμβουλής του γεωπόνου της γειτονιάς σας. Η καλλιεργειά του μπορεί να είναι πολύ αποδοτική ακόμα και σε μικρές εκτάσεις (3-4 στρέμματα ) παράγοντας καρπούς που πωλούνται σε εξωτερικό και εσωτερικό με μεγάλη ευρύτητα τα τελευταία χρόνια. Τα  κλαδιά του επίσης χρησιμοποιούνται για καθαρά διακοσμητικούς λόγους διακοσμώντας ανθοδέσμες και διάφορες φυτοσυνθέσεις με το πλούσιο πράσινο σκούρο χρώμα τους. Τέλος πάρα πολύ εντυπωσιακή είναι η γλυστροκουμαριά, μια ποικιλία άγριας κουμαριάς που δεν καλλιεργείται εύκολα ( δυσκολία σε ριζοβολία ) και εμφανίζεται μόνο διάρπαρτη στην ελληνική ύπαιθρο, ξεχωρίζοντας όμως για τον έντονα βυσσινί κορμό της που ξεφλουδίζει στην βάση του.              

Η Φεζόγια, ένα απο τα όχι και τόσο γνωστά καρποφόρα φυτά θα σας καταπλήξει με τους φθινοπωρινούς βρώσιμους αρωματικούς καρπούς της και τα υπέροχα καλοκαιρινά άνθη της με τα λευκά σαρκώδη πέταλα και τους μακρείς κόκκινους στήμονες. Ανήκει στην οικογένεια Myrtaceae και φτάνει σε ύψος τα τρία μέτρα. Τα φύλλα ειναι δίχρωμα με πράσινο το πάνω μέρος της επιφάνειας και γκρί το κάτω. Οι απαιτήσεις της στη ποιότητα του χώματος είναι ελάχιστες και μπορεί να αναπτυχθεί στα περισσότερα εδάφη. Επίσης είναι πολύ ανθεκτική σε ασθένειες.

Ο καρπός της Φεζόγιας μπορεί να καταναλωθεί φρέσκος μαζί με άλλα φρούτα ή σε σαλάτες αρκεί να τον ρίξετε σε νερό που περιέχει χυμό λεμονιού αφού τον ξεφλουδίσετε για να διατηρηθεί το χρώμα και μαγειρεμένος σε πουτίγκες και πίτες.