Φυτώρια ΚΕΝΤΙΑ

A+ R A-

Στην Ελλάδα αλλά και στις υπόλοιπες μεσογειακές χώρες η πικροδάφνη θεωρείται και είναι ένα από τα πιο δημοφιλή και εύχρηστα φυτά καθώς τη συναντά κανείς σε αφθονία σε πάρκα, κήπους και σε όλους τους υπόλοιπους κοινόχρηστους χώρους. Λόγω αυτής της κοινοτυπίας της δύσκολα κανείς φαντάζεται πως στην οικογένεια αυτή υπάρχει και ένα είδος πολύ σπάνιο και δυσεύρετο, που φύεται στην μακρινή Αμερική και αποτελεί την επιτομή των δηλητηριωδών θάμνων. Η thevetia peruviana, όπως λέει και το ονομά της κατάγεται από την Κ.Αμερική και συγκεκριμένα από το εξωτικό Μεξικό και το ακόμα πιο μυστηριώδες Περού και τη Βραζιλία, όπου ένας φραγκισκανός μοναχός στα τέλη του 16ου αιώνα την ανακάλυψε και την έφερε στην Ευρώπη. Ο Andre de Thevet κατά τη διάρκεια των επισκέψεων του στα τροπικά δάση της Ν.Αμερικής εντυπωσιάστηκε από το γυαλιστερό ανοιχτόχρωμο φύλλωμα της θιβέτιας που ξεχώριζε για την έντονα λογχοειδή μορφή και την αδρή υφή του. Σαν ολόκληρο το φύλλο να είναι καλυμμένο από ένα ειδικό υλικό που ταυτίζεται τόσο πολυ με το κερί ώστε το χέρι που το αγγίζει να δυσκολεύεται να εντοπίσει την διαφορά. Αυτό το χαρακτηριστικό της κερένιας υφής εμφανίζεται σε όλες τις πικροδάφνες και είναι αυτό που ευθύνεται για την απίστευτη ανοχή που παρουσιάζουν σε ξηρές και άνυδρες συνθήκες, καθώς τις βοηθά να εγκλωβίζουν στο εσωτερικό τους μεγάλες ποσότητες υγρασίας και να τις καταναλώνουν όταν αυτό είναι αναγκαίο. Η θιβέτια ωστόσο διαφοροποιείται και για έναν ακόμη λόγο, το ιδιαίτερα όμορφο και αρωματικό της άνθος. Στους τόνους του κίτρινου, του βερυκοκί και του σομόν αλλά και ολόλευκο το λουλούδι του φυτού αυτού έχει το σχήμα μιας μικρής καμπάνας που προσφέρει απλόχερα το άρωμα της σε όλο τον κήπο απο τις αρχές του καλοκαιριού εως και τα μέσα του φθινοπώρου. Σαν τροπικός θάμνος δεν έχει και τεράστια ανάπτυξη, το πολύ μέχρι το 1,5 μέτρα, άλλα αγαπά την ζέστη και τις υψηλές θερμοκρασίες καθόλη τη διάρκεια του χρόνου. Οι καρποί της που εμφανίζονται μετά την ανθοφορία έχουν σκούρο κόκκινο χρώμα και είναι άκρως τοξικοί. Τα ζώα δύσκολα πλησιάζουν τα φυτά αυτά επειδή εύκολα αντιλαμβάνονται την δηλητηριώδη φύση τους. Αντίθετα οι άνθρωποι ειδικά στις περιοχές της Κ.Αμερικής το χρησιμοποιούν από την αρχαιότητα με τον πιο μάκαβριο και άχαρο τρόπο σαν καρπό αυτοκτονίας. Παρά την περίεργη χρήση της ωστόσο παραμένει ένα πανέμορφο φυτό με σπάνιας ομορφιάς εντυπωσιακά άνθη σχεδόν άγνωστό στη χώρα μας, πολύ ανθεκτικό και ξεχωριστό. Τέλος μια τελευταία παρατήρηση σχετικά με την μακροζωία της θιβέτιας αφορά το λίπασμα που όπως και στα υπόλοιπα τροπικά είδη οφείλει να είναι πλούσιο σε θρεπτικά στοιχεία, τα χώματα να είναι πολύ καλής ποιότητας, η αποστράγγιση άριστη και φυσικά να επικρατεί απόλυτη και συνεχή ηλιοφάνεια. Δεν πρόκειται ποτέ να ευδοκιμήσει σε κρύα και αφιλόξενα περιβάλοντα και σίγουρα πρέπει να φυλάσσεται μακριά από μικρά παιδιά εξαιτίας της δηλητηριώδους φύσης της.

               

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε θάμνους thevetia peruviana μόνο κατόπιν παραγγελίας.

Στην κατηγορία με τις πολυετείς, ανθοφόρες πόες όπως ο αγάπανθος, η κνιφόφια και η ημεροκαλίδα, ανήκει ένα ακόμα φυτό πολύ γνωστό από την αρχαιότητα για την έντονη φαρμακευτική του δράση, ο ασκλεπιάς. Πρόκειται για έναν ανθοφόρο θάμνο εντελώς καλοκαιρινό στο χαρακτήρα και τη διάθεση, και απίστευτα σκληροτράχηλο στην συμπεριφορά. Ο ασκλεπιάς που πήρε το όνομα του από τον αρχαίο έλληνα θεό Ασκληπιό, θεραπευτή και προστάτη της ιατρικής επιστήμης, φύεται ακόμα και σε άγονες και δυσπρόσιτες περιοχές, λόγω της εξαιρετικής του δυνατότητας να επιβιώνει στην ξηρασία και τον υπερβολικό άμεσο ήλιο. Η καθημερινή εξαντλητική ηλιοφάνεια δεν τον επηρεάζει αρνητικά, αντίθετα προκαλεί όλο και περισσότερο την πλούσια ανθοφορία του. Από τις αρχές του Ιουνίου μέχρι και τα τέλη του Αυγούστου τα πλουσιοπάροχα ολοστρόγγυλα πολύχρωμα λουλούδια του στολίζουν κάθε κήπο και παρτέρι, ενώ το υπέροχο άρωμα τους προσελκύει τα περισσότερα έντομα και ειδικά τις πεταλούδες. Λόγω αυτής της ακαταμάχητης έλξης που ασκεί πάνω τους, καθώς αποτελεί βασική πηγή νέκταρ για αυτές, μερικές ποικιλίες του έχουν πάρει το όνομα τους από την αγγλική λέξη butterfly που σημαίνει πεταλούδα. Αν και έχει αρκετά πυκνό φύλλωμα, δεν είναι υπερβολή να κλαδεύεται έστω και μια φορά το χρόνο για ανανέωση και περισσότερο όγκο. Η ιδανικότερη εποχή για το κλάδεμα του ασκλεπιά είναι αμέσως μετά την ανθοφορία του, δηλαδή κατά τον Σεπτέμβριο με Οκτώβριο, οπότε και χρειάζεται δραστική μείωση των φυλλωμάτων του κατά το ένα τρίτο. Εκτός από την ξηρασία απαράμιλλη είναι και η αντοχή του κατά τη διάρκεια του χειμώνα σε θερμοκρασίες που κάποιες φορές ξεπερνούν και τους -10 βαθμούς Κελσίου. Αν και φαίνεται να χάνει όλο του το φύλλωμα του, σαν να εξαφανίζεται, στην πραγματικότητα αυτό δεν παγώνει, ούτε καταστρέφεται. Αντίθετα μόλις ο καιρός βελτιωθεί, ξεπετάγεται αμέσως από τη ρίζα του και πάλι αναπτύσσοντας ένα πυκνό καταπράσινο φύλλωμα για όλη την Άνοιξη, σαν ένας μικρός ολοστρόγγυλος θάμνος. Ο ασκλεπιάς είναι επίσης ένα φυτό με εναλλακτική χρήση που προορίζεται περισσότερο για φυσικούς ελεύθερους κήπους, χωρίς ιδιαίτερο σχέδιο και περιορισμούς, διότι είναι αρκετά εύκολο στη διαχείριση, όπως και ο πολλαπλασιασμός του που προέρχεται συνήθως από σπόρο. Παρόλο τον περισσότερο όγκο που αποκτά με το πέρασμα του χρόνου είναι μια χαριτωμένη επιλογή και για βραχόκηπο ή για μπολντούρα χρώματος, κυρίως επειδή περιορίζεται τοπικά και ανθίζει υπερβολικά, προσελκύοντας έτσι όλα τα βλέμματα. Φυτεύεται όλες τις εποχές του χρόνου χωρίς πρόβλημα με μεγάλα ποσοστά επιτυχίας. Στην χώρα μας δεν έχει και μεγάλη απήχηση κυρίως για τον λόγο οτι δεν καλλιεργείται συστηματικά και ως επι το πλείστον είναι ένα είδος εισαγωγής. Η διαθεσιμότητα του ξεκινά από τα τέλη της Άνοιξης και καλύπτει μέχρι και το μισό καλοκαίρι, σχεδόν πάντα από το εξωτερικό, όπου και χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως. Τέλος, πολύ σημαντικό και απαραίτητο για τα φυτά αυτού του είδους είναι η τακτική σε μηνιαία βάση λίπανση, με σκευάσματα τόσο για την ανάπτυξη του ριζικού συστήματος όσο και για την πλούσια ανθοφορία. Η εναλλάξ χρήση των λιπασμάτων σε όλες τις περιπτωσεις είναι το βασικότερο πρώτο βήμα προς μια σωστή και ασφαλή ανάπτυξη όλων των φυτών οποιασδήποτε κατηγορίας έτσι ώστε διαμέσου του γερού και συμπαγούς ριζικού συστήματος να εξασφαλιστεί μια απλόχερη ανθοφορία.

          

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε ασκλεπιά όλο το καλοκαίρι σε οτι ποσότητα ζητηθεί κατόπιν παραγγελίας. 

Στα βάθη της Κεντρικής Ασίας περίπου στα μέσα του 19ου αιώνα κατά τη διάρκεια ενός ακόμα ρωσοτουρκικού πολέμου, ένας εξαίρετος στρατηγός της ρωσικής αυτοκρατορίας, ο Vassily Perovsky ανακάλυψε έναν πολύ εντυπωσιακό χαμηλό θάμνο με έντονο μωβ χρώμα και μεγάλη όπως αποδείχθηκε αντοχή στην ξηρασία και την ζέστη, και τον έφερε στην Ευρώπη. Το φυτό αυτό, που φυσικά πήρε και το ονομά του από εκείνον, αγαπήθηκε πολύ απο τους ευρωπαίους, ειδικά απο τους Άγγλους που στην συνέχεια το μετέφεραν σε όλες σχεδόν τις αποικίες τους ανά τον κόσμο. Παρά την σύντομη ιστορία του, έχει αποκομίσει πολλά και αξιόλογα βραβεία σε παγκόσμιους οργανισμούς και ινστιτούτα και αποτελεί ένα απο τα δημοφιλέστερα είδη στην Αμερική και τον Καναδά, όπου φυτεύεται κατά χιλιάδες σε κήπους σπιτιών αλλά και σε πάρκα και άλλους δημόσιους χώρους. Πρόκειται για έναν χαμηλής ανάπτυξηςπολυετή θάμνο που προσαρμόζεται στους περισσότερους τύπους εδαφών χωρίς να επηρεάζεται από το ph ή την ολιγοήμερη έλλειψη νερού. Θυμίζει την σάλβια, ειδικά η μωβ εκδοχή του, διαθέτει όμως περισσότερο σκληροτράχηλο χαρακτήρα και σίγουρα πυκνότερο φύλλωμα. Η περόβσκια είναι ένα φυτό πολύ λίγο γνωστό στη χώρα μας, για αυτόν τον λόγο και η διάθεση της είναι ακόμα αρκετά περιορισμένη, με εξαιρέσεις ορισμένες εισαγωγές που γίνονται από το εξωτερικό, κυρίως την γειτονική μας Ιταλία. Φυτεύεται σε σημεία ηλιόλουστα με μέτρια αποστράγγιση πάντα σε έναν ικανό αριθμό, έτσι ώστε, όταν αναπτύσσεται, να δημιουργεί ομορφές αισθητικά συνθέσεις. Ανθίζει από τα μέσα του καλοκαιριού μέχρι και αργά το φθινόπωρο προσφέροντας καταπληκτικό θέαμα σχεδόν ολόκληρη την θερινή περίοδο. Ειδικά οι μπλέ ποικιλίες, όπως η blue spire, είναι πολύ εντυπωσιακές στην ανθοφορία θυμίζοντας αρκετά την σάλβια ή την λεβάντα σε εντονότερους όμως τόνους. Σε αρκετές περιοχές του κόσμου η περόβσκια χρησιμοποιείται σαν συστατικό στην τοπική μαγειρική και φαρμακευτική, καθώς είναι αρκετά γευστικό και έχει σπουδαίες θεραπευτικές ιδιότητες. Τέλος, δεν απαιτεί τακτική λίπανση ούτε συχνό κλάδεμα, λόγω του ήδη υπάρχοντος σχήματος που διαθέτει, επειδή δεν είναι φυτό με μεγάλες απαιτήσεις και έχει πολύ ευπροσάρμοστο χαρακτήρα.

     

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε περόβσκια όλο χρόνο σε μικρά μεγέθη για εντατική φύτευση ή για καλλιέργεια. Για καλλωπιστικούς σκοπούς υπάρχουν σε συγκεκριμένο αριθμό κάποια μεγαλύτερα μεγέθη κατόπιν παραγγελίας.

 

   

Ποιό είναι εκείνο το κοινό χαρακτηριστικό που συνδέει μια ομάδα φυτών εκ των οποίων τα πιο γνωστά είναι η αζαλέα, η καμέλια, η ορτανσία και η γαρδένια, εκτός φυσικά από την συνεχή και εντυπωσιακή τους ανθοφορία? Ανήκουν και τα τέσσερα στην πολύ γνωστή κατηγορία των οξυφύλλων, φυτών δηλαδή που απαιτούν όξινο υπόστρωμα τουλάχιστον 50εκ κάτω από το ριζικό τους σύστημα για να αναπτυχθούν σωστά και να ανθίσουν. Με πάροδο του χρόνου επιβάλλεται ανανέωση του υποστρώματος και σε όγκο και σε ποιότητα, λόγω των φθορών που κάθε φορά προκύπτουν απο την καθημερινή του χρήση. Αυτή η διαδικασία πραγματοποιείται με λίπανση σε τακτά χρονικά διαστήματα με συνδυασμό σκευασμάτων που διευκολύνουν και την ανάπτυξη και την ανθοφορία ή με προσθήκη ειδικού χώματος που σε ανάμειξη με το παλιότερο αναβαθμίζει τα συστατικά του υπάρχοντος και παρέχει στο φυτό οτι του είναι απαραίτητο.

Ξεκινώντας με την αζαλέα, το πιο γνωστό οξύφυλλο, ξεχωρίζει για το πλούσιο καταπράσινο φυλλωμά του και τους άπειρους χρωματικούς συνδυασμούς των λουλουδιών του. Είτε αειθαλείς, είτε φυλλοβόλες οι ποικιλίες της αζαλέας παρουσιάζουν τεράστια αντοχή και ανθεκτικότητα στο κρύο, μέχρι τους -5 βαθμούς Κελσίου, αλλά αντίθετα φανερώνουν την αδυναμία τους τις θερμότερες εποχές, ειδικά το καλοκαίρι. Οι απαιτήσεις σε νερό αυξάνονται κατά τους θερινούς μήνες, οπότε είναι και προτιμώτερο να τοποθετούνται σε θέσεις ημισκιερές, χωρίς απευθείας έκθεση στον ήλιο. Η αναπτυξή τους έχει την μορφή του πολυετούς θάμνου, άρα δεν ξεπερνά κάποια συγκεκριμένα μεγέθη της τάξεως των 1-1,5μ και εκείνο μόνο μετά από πολλά χρόνια. Η λιπανσή της είναι απαραίτητη διαδικασία και ακολουθείται με ζήλο από εκείνους που επιθυμούν όμορφα ανθισμένα και εύρωστα φυτά. Η αζαλέα μπορεί να διακοσμήσει επάξια έναν βραχόκηπο, μια γλάστρα του μπαλκονιού, ένα περβάζι στον εξωτερικό τοιχο του σπιτιού αλλά και σε μορφή συστάδας μια ολόκληρη γωνιά στον κήπου σας με χρώματα που καλύπτουν από το απλό λευκό μέχρι το παστέλ ροζ, λιλά, πορτοκαλί, κίτρινο, φουξ και τελικά το κόκκινο ή και συνδυασμούς αυτών. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν και τα ροδόδεντρα, θάμνοι που έχουν ακριβώς την ίδια συμεριφορά με τις αζαλέες, λίγο πιο σκούρο πράσινο φύλλωμα και παρόμοια χρωματική παλέτα στα άνθη τους. Καμία αζαλέα ή ροδόδεντρο δεν κλαδεύεται, ούτε αναπτύσσεται με γρήγορους ρυθμούς αλλά όλα διακρίνονται για μεγαλοπρεπή τους ανθοφορία πράγμα που τα τοποθετεί πρώτα στην προτίμηση του κόσμου.

rsz_azalea_1         rsz_azalea_2                       

Συνεχίζοντας με την καμέλια, επίσης πολύ γνωστή για τα όμορφα και πολύχρωμα λουλούδια της, διακρίνεται και αυτή για το αξιοπρόσεχτα γυαλιστερό, βαθύ πράσινο σκούρο φυλλωμά της. Οι φωτεινές αλλά προστατευμένες από τον άμεσο ήλιο θέσεις είναι η προτιμησή της καμέλιας που αγαπά την δροσιά του περιβάλλοντος όλο το χρόνο ακόμα και το καλοκαίρι και ανθίζει νωρίς την Άνοιξη και το φθινόπωρο καμιά φορά. Η αντοχή της στις καιρικές συνθήκες είναι αξιόλογη, αφου φτάνει μέχρι τους -15 βαθμούς και καταλήγει ακόμα και σε διήμερη καλοκαιρινή ξηρασία. Συνήθως δεν επιδέχεται κλαδέματος και τα άνθη της, απλά ή διπλά, καλύπτουν απο τους έντονους κόκκινους χρωματισμούς μέχρι το λευκό, το πορτοκαλί, κάποιες διχρωμίες και το βαθύ βυσσυνί. Μεγάλη προσοχή απαιτείται κατά την μεταφυτευσή της σε άλλη γλάστρα ή σε κάποιο σημείο του κήπου διότι έχει τόσο ευαίσθητο ριζικό σύστημα που κατά την φύτευση δίνει την εντύπωση ότι δεν υπάρχει καθόλου και με την παραμικρή αστοχία κινδυνεύει να ξεραθεί ολόκληρος ο κορμός της. Για αυτόν τον λόγο το σωστότερο είναι να επιλεχθεί εξ αρχής η κατάλληλη τοποθεσία και η ανάλογη γλάστρα για το φυτό,προκειμένου να μην υπάρξη μετέπειτα μετακίνηση του, πραγμα που τόσο πολύ αποστρέφεται γενικά.

rsz_camelia_1       rsz_camelia_2       rsz_camelia_5       rsz_camelia_3      rsz_camelia_6       rsz_camelia_7

Τρίτο κατά σειρά φυτό η ορτανσία, η βασίλισσα της Άνοιξης, με τη θεαματική της ανθοφορία και το λαχανί φυλλωμά της, είναι ένας θάμνος για εσωτερικό και εξωτερικό χώρο, ιδιαίτερα δημοφιλής και σχετικά εύκολος στην διαχείριση.  Όπως έχει ξαναειπωθεί η ορτανσία έχει δεκάδες χρήσεις και εφαρμογές από την απλή κηπουρική μέχρι τις υψηλού επιπέδου διακοσμήσεις για όλων των ειδών τις κοινωνικές εκδηλώσεις. Δεν παγώνει ποτέ, αν και έτσι δείχνει εξωτερικά, αντίθετα ένας καλός χειμώνας με αρκετό κρύο, την δυναμώνει, την ενισχύει και υπόσχεται μια πολύ καλή ανθοφόρα Άνοιξη. Ιδανικό φυτό για κήπο και μπαλκόνι, χρειάζεται όμως την συνδρομή μας οσον αφορά το νερό, ειδικά το καλοκαίρι, οι αναγκαίες ποσότητες κυμαίνονται ανάλογα με την γλάστρα από τα 300ml μέχρι και το 1 λιτρο ημερησίως. Ακόμα η μεσολάβησή μας απαιτείται και κατά το φθινόπωρο, όπου είναι πάλι αναγκαίο να κλαδευτεί δραστικά και σε βάθος, πράγμα που βοηθά την επίτευξη σχήματος και όγκου στο φύλλωμα, αλλά και στα άνθη της που δημιουργούν πολλά μαζί εντυπωσιακά και πολύχρωμα μπουκέτα. Ο συνδυασμός τους σε χρώματα και μεγέθη αποτελεί ένα στολίδι για κάθε κήπο ή μπαλκόνι.

rsz_ortansia_2         rsz_ortansia_1        rsz_ortansia_3      rsz_27032013268

Τέλος, η γαρδένια, το αρωματικότερο όλων των οξύφυλλων και με μεγάλη παράδοση στην ελληνική κηπουρική όλα αυτά τα χρόνια, είναι ιδιαίτερη για την πολύπλευρη χρήση της και το πλούσιο και πυκνό φυλλωμά της. Τα δροσερά και ημισκιερά σημεία του μπαλκονιού και του κήπου σας με βασική αντιπαγετική προστασία για τον χειμώνα είναι μια ωραία τοποθεσία για μια μεσαίου μεγέθους γαρδένια. Μοναδική απαιίτησή της για γρηγορότερη και ασφαλέστερη ανάπτυξη αποτελεί η τακτική της λίπανση με τις επαρκείς ποσότητες σιδήρου που κυκλοφορεί στην αγορά με μορφή στερεή (καραμπογιά ) ή υδατοδιαλυτή ( υγρό λίπασμα συμπυκνωμένο ). Προτιμώτερο σκεύασμα αππό όλα είναι ο χηλικός σίδηρος που λόγω της χημικής του σύστασης απορροφάται ταχύτερα από τους άλλους και έχει σιγουρότερα αποτελέσματα. Το νερό δεν πρωταγωνιστεί στη ζωή της γαρδένιας αποφασιστικά αλλά είναι απαραίτητες κάποιες ποσότητες το καλοκαίρι, για να μην χάσουν τα φύλλα της το ζωντανό, λαμπερό τους χρώμα. Σε κάθε τέτοια περίπτωση το φυτό δεν επηρεάζεται αισθητά και μπορεί να επανέλθει σε φυσιολογικούς ρυθμούς με λίγο πιο συνεπές πότισμα.

rsz_gardenia_2         rsz_gardenia_1        rsz_gardenia_3

Στα φυτώριά μας η οικογένεια των οξυφύλλων εκπροσωπείται όλα αυτά τα χρόνια με μεγάλη επιτυχία και υπάρχει δυνατότητα για μια ικανοποιητική ποικιλία σε μεγέθη και τιμές ανάλογα με την εκάστοτε χρήση, από απλή μπομπονιέρα για βάπτιση μέχρι την κατασκευή ένος ολόκληρου κήπου σε ιαπωνέζικο στύλ, γεμάτο με στοιχεία νερού, σε διαφορετικά επίπεδα, με μικρά πέτρινα δρομάκια πλαισιωμένα από πλήθος ορτανσίας, αζαλέας και ροδόδεντρου για ένα αξέχαστο και ονειρικό αποτέλεσμα.    

Σελίδα 1 από 2

Τελευταία Νέα

Οραματιστείτε και πραγματοποιήστε τον μικρό σας παράδεισο 

Διαθέσιμα Σήμερα

Νέα Φυτά - Νέες Καλιέργειες

Όσμανθος:ένας ανθοφόρος θάμνος με άρωμα Ιαπωνίας
Κρανία Kazanlushki krushowiden Cornus Mas μεγαλόκαρπη εμβολιασμένη
Ενυδρείο:τα διάφορα φυτά και η αλτερνανθέρα
Πεπερόμια καπεράτα: η βραζιλιάνα
Το αυθεντικό μπλέ έλατο, η πικέα και η ερυθρελάτη
Σκλήθρο ή alnus glutinosa: ένας διαφορετικός θάμνος