Φυτώρια ΚΕΝΤΙΑ

A+ R A-
Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: φυτά για άγονες περιοχές

Στην όμορφη χώρα μας πολλά πράγματα που έχουν σχέση με τη φύση και τα ζώα θεωρούνται ως δεδομένα και ελάχιστες φορές λαμβάνουνται υπόψη παράμετροι που σε άλλες χώρες, δημιουργώντας ένα περιβάλλον με ευνοικότερες οικονομικές συνθήκες, επηρεάζουν δραστικά το κατά κεφαλήν εισόδημα των πολιτών και αυξάνουν πιθανότητες τους για να αποκτήσουν ένα υψηλότερο βιοτικό επίπεδο. Ένα τέτοιο κλασσικό παράδειγμα είναι το φυτό της φραγκοσυκιάς με την πολυποίκιλη ιδιοσυγκρασία του και τις ατελείωτες εφαρμογές του σε πολλούς τομείς της καθημερινότητάς μας. Πρόκειται για ένα φυτό εξωτερικού χώρου που ανήκει στην οικογένεια των κάκτων και των παχυφύτων με μοναδικό του όμως πλεονέκτημα την ανοχή σε σκληρές θερμοκρασίες τόσο υπερβολικής ζέστης όσο και εκτεταμμένου παγετού. Με ανώτερη τους +43 βαθμούς και κατώτερη τους -12 το φυτό καλύπτει μια τεράστια ποικιλία θερμοκρασιών που του παρέχει την δυνατότητα να επιβιώσει με τις ίδιες προοπτικές τόσο στην έρημο όσο και σε ένα σχετικά βόρειο σημείο με την ίδια ευκολία. Η φυσιολογία του να αποτελείται από επίπεδα, σαρκώδη, αγκαθωτά τμήματα, που ενώνονται μεταξύ τους δημιουργώντας εναν υποτυπώδη κορμό, του επιτρέπει να αποθηκέυει μεγάλες ποσότητες νερού στο εσωτερικό του, στοιχείο που το βοηθά να ξεπεράσει με επιτυχία μακρόχρονες περιόδους ξηρασίας και ανοβρίας. Η ιδιότητα της αυτή να μετατρέπει το νερό σε βιομάζα ταχύτατα και με ασύγκριτη ευκολία είναι ίσως η σημαντικότερη, καθώς την τοποθετεί πολύ ψηλά στην κλίμακα με τα υψηλής απόδοσης ενεργειακά φυτά παγκοσμίως. Επίσης, οι εγκλωβισμένες ποσότητες νερού των φύλλων της δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια σε περίπτωση πυρκαγιάς, καθιστώντας το είδος τέλειο για την δημιουργία αντιπυρικών ζωνών σε δάση και υψηλού κινδύνου περιοχές.  Ιδανικό λοιπόν για άνυδρες και ημιάνυδρες περιοχές, η φραγκοσυκιά διαθέτει και ένα ακόμα πλεονέκτημα σε σχέση με τους υπόλοιπους εκπροσώπους της οικογενειάς της, αναπτύσσεται με εξαιρετικά ταχείς ρυθμούς, ειδικά σε περιοχές που δύσκολα επιζεί κάτι άλλο. Λόγω της ταχύτατης εξάπλωσής της είναι οτι καλύτερο για κάλυψη επικλινών εδαφών και την προστασία τους από τα διαβρωτικά ρεύματα του νερού. Σε περιοχές με έντονη κτηνοτροφική δραστηριότητα οι χρήσεις της είναι πολλαπλές, όπως ως φυτό-φράχτης, αποτρέποντας ακόμα και μεγάλου όγκου ζώα απο την φυγή, ή ως πρώτη ύλη για συμπληρώματα διατροφής πλούσιας σε πρωτείνες. Στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών η φραγκοσυκιά είναι το συνηθέστερο φυτό για φράχτες κρατώντας εντός των ορίων πρόβατα, βουβάλια ακόμα και άλογα. Άλλωστε το άνθος της σε λευκό κίτρινο και κόκκινο χρώμα που εμφανίζεται από τις αρχές του Καλοκαιριού μέχρι και το Φθινόπωρο καθιστά το φυτό πολύ ελκυστικό στα μάτια του επισκέπτη αποτρέποντας ταυτόχρονα το βλέμμα από τα άκομψα ελλειπτικά του "φύλλα" και τα αιχμηρά και επικίνδυνα αγκάθια του. Ο καρπός του που αναπτύσσεται περιμετρικά των φύλλων του μετά τον 3ο χρόνο, έχει αρχικά υπόλευκο χρώμα που όταν ωριμάσει μετατρέπεται σε έντονο κόκκινο και χρησιμοποιείται στην μαγειρική και την ποτοποιεία. Τα λικέρ από φραγκόσυκα είναι εύγευστα και περιζήτητα σε όλο το κόσμο, γιατί θυμίζουν το άρωμα και το χρώμα του καρπουζιού. Στο Μεξικό που η παραγωγή φραγκόσυκου είναι πολύ διαδεδομένη ( 8,000,000 στρέμματα ), η χρήση του στην μαγειρική είναι καθημερινή. Στην ευρύτερη λεκάνη της Μεσογείου τα φρούτα αυτά είναι απαραίτητα συμπληρώματα της οικογενειακής διατροφής αλλά και τα βασικά συστατικά των ντόπιων σπεσιαλιτέ. Πάνω από 3,000,000 στρέμματα καλλιεργούνται στην Βραζιλία και οι μεγαλύτερες ποσότητες απορροφόνται δια μέσου των εξαγωγών σε όλη την υφήλιο, ενώ πολύ ανταγωνιστική είναι και η γειτονική μας Ιταλία με 1,000,000 στρέμματα. Στην Ελλάδα δυστυχώς ελάχιστες είναι οι πιστοποιημένες παραγωγές φραγκόσυκων, αν και τα νησιά μας αποτελούν το πλέον πρόσφορο έδαφος. Είτε επεξεργασμένο, είτε ακατέργαστο, το φρούτο αυτό είναι πηγή βιταμινών και ιχνοστοιχείων, έχει καθαρά ξηροθερμικό χαρακτήρα και είναι η τέλεια λύση για μια χώρα σαν την δική μας με τόσα ξερικά και άνυδρα μέρη. Τέλος, ένα πολύ σημαντικό μυστικό για το φραγκόσυκο που αποτελεί και το κλειδί για την άριστη και ασφαλή του ανάπτυξη είναι η πολύ καλή αποστράγγιση των εδαφών και ο δραστικός τρόπος κλαδέματος. Στο τέλος της Άνοιξης και τις αρχές του Καλοκαιριού είναι ο σωστότερος χρόνος για αυτήν την εργασία, που θεωρητικά μπορεί να οδηγήσει και στον πολλαπλασιασμό του είδους, παράγωντας μικρά και πολλαπλά μοσχεύματα. Το κάθε μόσχευμα τοποθετείται ξεχωριστά σε γλάστρα αρχικά μέχρι να αναπτύξει το ριζικό του σύστημα, και μετά στο χώμα σε μέρος όπου έχει πρώτα φρεζαριστεί και περαστεί και ένας κυλινδρος ανάλογος με εκείνον του γκαζόν. Στο πιο επίπεδο τμήμα που θα διαμορφωθεί μπορούν να φυτευθούν μέχρι και 40 φυτά ανά στρέμμα, ποσότητα πολύ περιορισμένη μεν αναγκαία δε. 

         

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε μικρά φυτά φραγκοσυκιάς για παραγωγή και πολλαπλασιασμό καθώς και περαιτέρω συμβουλές για το είδος. 

Η εμφανής κλιματική αλλαγή που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στον πλανήτη μας, με την άνοδο της θερμοκρασίας και την έλλειψη περισσότερων υδάτινων πόρων, αποτελεί την βασική αιτία για μια διαφοροποίηση της μέχρι τώρα νοοτροπίας και συνολική στροφή προς διαφορετικές μεθόδους καλλιέργειας, λιγότερο απαιτητικές, περισσότερο οικολογικές, τόσο στον επαγγελματικό όσο και στον ερασιτεχνικό τομέα. Ειδικά στην χώρα μας που διαθέτει τόσο μεγάλη ποικιλομορφία στην μορφολογία της με μια πολύ πράσινη και γόνιμη ενδοχώρα από τη μια πλευρά και με τα σχεδόν άνυδρα και ξερικά νησιά από την άλλη, αυτή η σκέψη είναι απόλυτα δικαιολογημένη και η αλλάγή άκρως επιβεβλημένη. Η ξηροθερμία είναι η γνωστότερη και η πλέον δημοφιλέστερη μεθοδος κυρίως διότι μέσω της σκληραγώγησης των ειδών μπορεί να εξασφαλίσει ένα όμορφο και προπάντων υγιές αισθητικό αποτέλεσμα στον κήπο. Απαραίτητη προυπόθεση βέβαια είναι η επιλογή ανάλογων ποικιλιών που να έχουν ανοχή σε συνθήκες ξηρασίας και υπερβολικής ζέστης, ούτως ώστε και να επιδέχονται περαιτέρω βελτίωση στην ικανότητα τους να επιβιώνουν μέσα σε δύσκολες και απαιτητικές καταστάσεις. Τα φυτώρια Κέντια μέσα στα πλαίσια νεών καλλιεργειών και καινούργιων ειδών, προτείνουν 3 φυτά εξωτερικού χώρου, ανθοφόρους θάμνους, ιδανικούς για την εφαρμογή ξηροθερμικών μεθόδων λόγω της εύκολης και ασφαλούς προσαρμογής τους.

1.Ερεμόφυλλο

Πρόκειται για έναν πολύ ανθεκτικό ανθοφόρο θάμνο με πολύχρωμα άνθη και τεράστια ποικιλία στα φυλλώματά του. Το ερεμόφυλλο ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη προσωπικότητα του καθώς, όπως αναφέρει και το ελληνικό του όνομα, ζεί και αναπτύσσεται σε περιοχές στείρες, άγονες και με ελάχιστη παροχή νερού. Η καταγωγή του απο τα βάθη της Αυστραλίας, επιβεβαιώνει τον σκληροτράχηλο χαρακτήρα του, αλλά και την ευαισθησία του στην εκτεταμμένη ανθρώπινη δραστηριότητα, από την οποία απειλέιται άμεσα και σε καθοριστικό βαθμό. Οι ποικιλίες του είδους είναι άπειρες λόγω της διαρκούς προσαρμογής του στις νέες συνθήκες, δύσκολα όμως εντάσσονται στα πλάισια μιας ολοκληρωμένης και εντατικής καλλιέργειας. Ανθίζει όλο το Καλοκαίρι, καλύπτοντας χρωματικά τις περισσότερες αποχρώσεις του ουράνιου τόξου από τα παστέλ και ανοιχτόχρωμα λευκά μέχρι το έντονο κόκκινο και τον πιο εκκκεντρικό μωβ. Κλαδεύεται δραστικά χωρίς προβληματισμό, ειδικά όταν πρόκειται για τους πρώτους ανοιξιάικους μήνες και έχει παρέλθει ένας δύσκολος χειμώνας με παγωνιές και κρύο. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στο πότισμα και την μετaφύτευση, επειδή το φυτό αυτό έχει την ιδιότητα να στρεσάρεται υπερβολικά και στις δύο περιπτώσεις. Πολύ εντυπωσιακό είναι το γκρι χρώμα του φυλλώματος κάποιων ποικιλιών που διακρίνονται και για την μαλακή σχεδόν μεταξένια υφή του. Φυτεύεται στην αρχή της Άνοιξης ή κατά το Φθινόπωρο σε συστάδες για μπολντούρα ή και μεμονωμένα με τελικό σκοπό την εξέλιξη του σε μικροσωμο δέντρο, ξεπερνώντας κατά πολύ όσα μέχρι στιγμής συναντά κανείς σε έναν συνηθισμένο κήπο. Αποφασιστικής σημασίας είναι και η τακτική σε μηνιαιία βάση λίπανση του με σκευάσματα που ειδικεύονται στην ανάπτυξη του ριζικού συστήματος και την πλούσια συνεχή του ανθοφορία. Είναι ιδανικό για βασικό συστατικό σε ξηροθερμικούς κήπους κυρίως εξαιτίας της απίστευτης ανοχής του σε ξηρές και άνυδρες συνθήκες και επειδή εχει τη μοναδική δυνατότητα να αναγεννάται απο σχεδόν μηδενική βάση.

    

2. Δουράντα

Λίγοι γνωρίζουν αυτόν τον ανθοφόρο θάμνοι που παρά την φαινομενική του ευαισθησία, αχμαλωτίζει όλα τα βλέμματα με τα καταπληκτικά και πανέμορφα εξάμηνης διάρκειας άνθη του. Η δουράντα, όχι και τόσο διαδεδομένη στη χώρα μας, διαθέτει ένα πυκνό και καταπράσινο φύλλωμα αρκετά γυαλιστερό στην όψη και υπέροχα μαλακό στην υφή. Φύεται ακόμα και σε βραχώδεις ή αμμώδεις περιοχές με σχετική ευκολία κυρίως, διότι κατάγεται από το Μεξικό και την Κ. Αμερική, όπου οι δυνατότητες του περιβάλλοντα χώρου είναι πολύ συγκεκριμένες και περιορισμένες. Εξαιρετικής ομορφιάς ειναι και τα λουλούδια του που εμφανίζονται καθόλη τη διάρκεια της Άνοιξης και του Καλοκαιριού σε μπουκέτα μπουκέτα στις αποχρώσεις του μωβ και του μπλέ. Αν και τα φύλλα του έχουν ελλειπτικό σχήμα και πάνω στα κλαδιά αποτυπώνουν μια αίσθηση αραιού θάμνου, με τα διαδοχικά κλαδέματα έχουν πραγματικά εκπληκτική πυκνότητα και συνοχή. Δεν αντέχει σε χαμηλές θερμοκρασίες και υπερβολικό πότισμα, όμως είναι αξιοσημείωτη η εξέλιξη του μετά το χειμώνα και την αφαίρεση του μεγαλύτερου μέρους του φυλλώματος του κατά την Άνοιξη. Συγκαταλέγεται ανάμεσα στα είδη με την περισσότερη ανθοφορία και ανάπτυξη γενικά παρόλο που στη Ελλάδα χρησιμοποιείται κυρίως στο νότιο τμήμα. Ανήκει σε μια ξεχωριστή κατηγορία θάμνων που χαρακτηρίζονται από μια σχετική ανοσία στο φαινόμενο τηε θερινής νάρκης και των παρελκόμενων σε αυτήν γεγονότων, όπως είναι η απώλεια φυλλώματος και λουλουδιών, η μερική ξήρανση και πολλά άλλα. Ο μοναδικός λόγος για να καταστραφεί ένα απόλυτα υγιές δέντρο δουράντας είναι το υπερβολικό πότισμα και η έλλειψη αποστράγγισης των χωμάτων στο συγκεκριμένο σημείο. Απαραίτητη σε αυτήν τη φάση είναι και η τακτική μηνιαία λίπανση με σκοπό τη συνεχή και αδιάλειπτη ανθοφορία του θάμνου.

     

3. Τεύκριο 

Ιδανικότερο για παραθαλάσσιες φυτεύσεις σε φτωχά και στείρα εδάφη χωρίς περαιτέρω φροντίδα και συντήρηση, από το τεύκριο, λίγο δύσκολο να υπάρξει. Πρόκειται για πολύ ανθεκτικό πολυετή θάμνο με πυκνό φύλλωμα και απίστευτα λουλούδια από το Καλοκαίρι μέχρι και το Φθινόπωρο. Συνήθως τοποθετείται σε παρτέρια και άκρες κήπου με σκοπό να δημιουργήσει μποντούρα χρώματος ανεχτική στον έντονο ήλιο και την ξηρασία. Δεν νοσεί εύκολα, ούτε χάνεται, είναι ένας αειθαλείς χαμηλού ύψους θάμνος τόσο ανεκτικός στις δυσκολίες όσο και η πικροδάφνη, απλά με εντελώς διαφορετικό φύλλωμα. Η λίπανση δεν είναι και απαραίτητο κομμάτι στην ανάπτυξη του αντίθετα με το κλάδεμα που αποτελεί ένα από τα βασικότερα. Τεύκριο θα συναντήσει κανείς σε μεγάλη ποσότητα σε πάρκα και κοινόχρηστους χώρους, κυρίως λόγω της αντοχής αλλά και της ελαφρώς γκριζωπής όψης του φυλλώματος του που διαφοροποιεί την απολυτη πράσινη απόχρωση που συνηθίζεται σε πολλά μέρη του κήπου. Κλασσικό παραδειγμα ο βραχόκηπος, όπου τα συμπλέγματα των φυτών που τοποθετούνται, οφείλουν εκτός από την ίδια συμπεριφορά, να έχουν και ταιριαστό χρωματικό συνδυασμό. Πολύ αρμονικό και σε αμμώδεις και άγονες περιοχές με μέτρια σχετικά εξέλιξη. Τέλος, είναι σχεδόν αναπόσταστο κομμάτι κάθε κήπου με μεγάλη έκταση όπως σε πολυτελείς ξενοδοχειακές μονάδες ή και σε άλλες παρόμοιου τύπου παραθαλάσσιες κατοικίες.

     

 

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε όποιο από αυτά τα είδη σε οτι ποσότητα και τιμή ζηηθεί κατόπιν παραγγελίας.

 

Στην κατηγορία με τις πολυετείς, ανθοφόρες πόες όπως ο αγάπανθος, η κνιφόφια και η ημεροκαλίδα, ανήκει ένα ακόμα φυτό πολύ γνωστό από την αρχαιότητα για την έντονη φαρμακευτική του δράση, ο ασκλεπιάς. Πρόκειται για έναν ανθοφόρο θάμνο εντελώς καλοκαιρινό στο χαρακτήρα και τη διάθεση, και απίστευτα σκληροτράχηλο στην συμπεριφορά. Ο ασκλεπιάς που πήρε το όνομα του από τον αρχαίο έλληνα θεό Ασκληπιό, θεραπευτή και προστάτη της ιατρικής επιστήμης, φύεται ακόμα και σε άγονες και δυσπρόσιτες περιοχές, λόγω της εξαιρετικής του δυνατότητας να επιβιώνει στην ξηρασία και τον υπερβολικό άμεσο ήλιο. Η καθημερινή εξαντλητική ηλιοφάνεια δεν τον επηρεάζει αρνητικά, αντίθετα προκαλεί όλο και περισσότερο την πλούσια ανθοφορία του. Από τις αρχές του Ιουνίου μέχρι και τα τέλη του Αυγούστου τα πλουσιοπάροχα ολοστρόγγυλα πολύχρωμα λουλούδια του στολίζουν κάθε κήπο και παρτέρι, ενώ το υπέροχο άρωμα τους προσελκύει τα περισσότερα έντομα και ειδικά τις πεταλούδες. Λόγω αυτής της ακαταμάχητης έλξης που ασκεί πάνω τους, καθώς αποτελεί βασική πηγή νέκταρ για αυτές, μερικές ποικιλίες του έχουν πάρει το όνομα τους από την αγγλική λέξη butterfly που σημαίνει πεταλούδα. Αν και έχει αρκετά πυκνό φύλλωμα, δεν είναι υπερβολή να κλαδεύεται έστω και μια φορά το χρόνο για ανανέωση και περισσότερο όγκο. Η ιδανικότερη εποχή για το κλάδεμα του ασκλεπιά είναι αμέσως μετά την ανθοφορία του, δηλαδή κατά τον Σεπτέμβριο με Οκτώβριο, οπότε και χρειάζεται δραστική μείωση των φυλλωμάτων του κατά το ένα τρίτο. Εκτός από την ξηρασία απαράμιλλη είναι και η αντοχή του κατά τη διάρκεια του χειμώνα σε θερμοκρασίες που κάποιες φορές ξεπερνούν και τους -10 βαθμούς Κελσίου. Αν και φαίνεται να χάνει όλο του το φύλλωμα του, σαν να εξαφανίζεται, στην πραγματικότητα αυτό δεν παγώνει, ούτε καταστρέφεται. Αντίθετα μόλις ο καιρός βελτιωθεί, ξεπετάγεται αμέσως από τη ρίζα του και πάλι αναπτύσσοντας ένα πυκνό καταπράσινο φύλλωμα για όλη την Άνοιξη, σαν ένας μικρός ολοστρόγγυλος θάμνος. Ο ασκλεπιάς είναι επίσης ένα φυτό με εναλλακτική χρήση που προορίζεται περισσότερο για φυσικούς ελεύθερους κήπους, χωρίς ιδιαίτερο σχέδιο και περιορισμούς, διότι είναι αρκετά εύκολο στη διαχείριση, όπως και ο πολλαπλασιασμός του που προέρχεται συνήθως από σπόρο. Παρόλο τον περισσότερο όγκο που αποκτά με το πέρασμα του χρόνου είναι μια χαριτωμένη επιλογή και για βραχόκηπο ή για μπολντούρα χρώματος, κυρίως επειδή περιορίζεται τοπικά και ανθίζει υπερβολικά, προσελκύοντας έτσι όλα τα βλέμματα. Φυτεύεται όλες τις εποχές του χρόνου χωρίς πρόβλημα με μεγάλα ποσοστά επιτυχίας. Στην χώρα μας δεν έχει και μεγάλη απήχηση κυρίως για τον λόγο οτι δεν καλλιεργείται συστηματικά και ως επι το πλείστον είναι ένα είδος εισαγωγής. Η διαθεσιμότητα του ξεκινά από τα τέλη της Άνοιξης και καλύπτει μέχρι και το μισό καλοκαίρι, σχεδόν πάντα από το εξωτερικό, όπου και χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως. Τέλος, πολύ σημαντικό και απαραίτητο για τα φυτά αυτού του είδους είναι η τακτική σε μηνιαία βάση λίπανση, με σκευάσματα τόσο για την ανάπτυξη του ριζικού συστήματος όσο και για την πλούσια ανθοφορία. Η εναλλάξ χρήση των λιπασμάτων σε όλες τις περιπτωσεις είναι το βασικότερο πρώτο βήμα προς μια σωστή και ασφαλή ανάπτυξη όλων των φυτών οποιασδήποτε κατηγορίας έτσι ώστε διαμέσου του γερού και συμπαγούς ριζικού συστήματος να εξασφαλιστεί μια απλόχερη ανθοφορία.

          

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε ασκλεπιά όλο το καλοκαίρι σε οτι ποσότητα ζητηθεί κατόπιν παραγγελίας. 

Σε ολόκληρη την Αμερική και ειδικά στις ατέλειωτες ερημικές τοποθεσίες του κεντρικού της τμήματος, όπου οι υψηλές θερμοκρασίες είναι άμεσα συνδεδεμένες με το ξηρό, άνυδρο περιβάλλον και την έντονη ηλιοφάνεια, τα φυτά που ευδοκιμούν είναι κυρίως εκείνα της οικογένειας των κάκτων και των παχυφύτων. Πρωταγωνιστικό ρόλο ανάμεσα τους με πληθώρα εκπροσώπων σε όλες αυτές τις περιοχές είναι ένα φυτό με ελληνικό όνομα και πολύ ιδιόρρυθμες συνήθειες, η αγάυη. Πρόκειται για έναν κάκτο που μετρά πάνω από 300 ποικιλίες και παρουσιάζεται σε ανοιχτό γκρί ή πράσινο χρώμα με χοντρά, σαρκώδη και αγκαθωτά φύλλα που μοιάζουν να ξεπηδούν μέσα από μια κυλινδρική καρδιά με άκρως συμμετρικό, ακτινωτό τρόπο. Μεγαλοπρεπής όπως δηλώνει και το ονομά της, η αγάυη παρόλες τις ελληνικές της ρίζες που χάνονται την μακρά πορεία της ελληνικής μυθολογίας, είναι ένα φυτό με μακρινή καταγωγή και περίπλοκη ιστορία. Στην Ελλάδα αναφέρεται για πρώτη φορά σαν κόρη του βασιλιά των Θηβών Κάδμου και αδερφή της Σεμέλης, μητέρας του θεού Διονύσου, που από πίκρα και ζήλεια προς την σχέση της αδερφής της με τον Δία, την κακολόγησε, με αποτέλεσμα ο πρώτος των θεών να την τμωρήσει παραδειγματικά, κατακεραυνώνοντας την. Στις υπόλοιπες χώρες της ευρωπαικής ηπείρου εμφανίστηκε σαν συνέπεια των μακροχρόνιων και πολυδάπανων αποικιοκρατικών προσπαθειών των εκάστοτε φιλόδοξων ηγεμόνων, όπως συνέβη και με τα υπόλοιπα είδη της αμερικάνικης ενδοχώρας. Τα θερμά και ξηρά κλίματα με αμμώδη εδάφη της εξασφαλίζουν μια μακρόπνοη και υγιή πορεία, ούτως ώστε να ευδοκιμήσει και να αναπτυχθεί για πολλά πολλά χρόνια με έναν κύκλο ζωής που ολοκληρώνεται, όταν φτάνει τα 100 χρόνια. Στα νησιά και σε άλλα παραθαλάσσια μέρη αποτελεί το ιδανικό είδος για φύτευση καθώς οι ελάχιστες εδαφολογικές απαιτήσεις του, η περιορισμένη ανάγκη του για περαιτέρω περιποίηση σε συνδυασμό με την εκκεντρική του εμφάνιση, το καθιστούν μια από τις πιο πρωτότυπες και ιδιαίτερες αισθητικά επιλογές. Πολύ σημαντική παραμένει και η θεραπευτική του δράση, αφού τα φύλλα, το άνθος και η καρδιά του φυτού χρησιμεύουν ως θρεπτικός χυμός για το σώμα και τα μαλλιά, αναζωογονητικό σιρόπι για το στομάχι και το έντερο με αντισηπτικές και διουρητικές ιδιότητες και πολύ γλυκιά γεύση, καταπραυντική αλοιφή για δερματολογικά προβλήματα, απολυμαντικό σαπούνι και σε ευρύτερη βάση, σαν σκλήρο σχοινί για κατασκευές ή κλωστή για ερασιτεχνική χρήση. Πασίγνωστη είναι και η ιδιόμορφη μπλέ αγάυη, φυτό αυτοφυές του Μεξικού και των Η.Π.Α., από την οποία προέρχεται μετά από ειδική επεξεργασία του κορμού και τη ρίζας του, το περίφημο ποτό της τεκίλας, γνωστό σε όλο τον κόσμο για το διακριτικό του άρωμα και την ιδιαίτερη γεύση του. Για τη βεράντα και το μπαλκόνι είναι από τα είδη που προτιμάται λιγότερο κυρίως λόγω της ευαισθησίας της στον αέρα και στο απότομο χειμωνιάτικο κρύο, παράγοντες που μπορούν να την επηρεάσουν αρνητικά με δραστικότατο τρόπο. Άλλωστε και η υφή του φυλλώματος της είναι τέτοια που δύσκολα ενδείκνυται για παρόμοια χρήση λόγω των πολλών αγκαθιών αλλά και της μεγάλης ευκαμψίας του κορμού της. Απαραίτητη είναι η μηνιαία λίπανση της για την Άνοιξη και κάποιους μήνες το Φθινόπωρο, ώστε να διατηρεί το χρώμα και την πλούσια σε θρεπτικά συστατικά σύσταση των φύλλων της. Ιδανική η χρήση της σε βραχόκηπους και χαμηλές φυτεύσεις συστάδων ή παρτεριών, όπου η χρωματική διαφορά δημιουργεί υπέροχα αισθητικά σύνολα.

      

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε αγάυη σε πολλά μεγέθη και ποικιλίες κατόπιν παραγγελίας όλο το χρόνο και σε οτι ποσότητα ζητηθεί.  

 

 

Σε μια πόλη της Βουλγαρίας με το όνομα kazanlak αυτοφύεται ένα είδος κρανιάς πολύ διαφορετικό από αυτά που ηδη γνωρίζουμε στην Ελλάδα. Πρόκειται για ένα απίστευτα ανθεκτικό θάμνο που ζει και αναπτύσσεται σε όλους τους τύπους των εδαφών και ανταποκρίνεται σε όλο το φάσμα των θερμοκρασιών χωρίς να χρειάζεται άφθονο νερό και περιποίηση. Με την πάροδο του χρόνου το καταπράσινο αυτό θαμνάκι εξελίσσεται σε δέντρο καρποφόρο που δύναται να παράγει μέχρι και 30 κιλά φρούτα ετησίως, νούμερο φαινομενικά άπιαστο και δύσκολα διαχειρίσιμο σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Ιδανικό για ορεινές ή ιδιαίτερα άγονες φυτεύσεις η kazanlak κρανιά ακολουθεί έναν συγκεκριμένο τρόπο καρποφορίας, όπου προηγείται το στάδιο της άνθισης την Άνοιξη από εκείνο του φυλλώματος τον Σεπτέμβριο και των καρπών σε δύο περίπου μήνες. Δεύτερη ιδιαιτερότητα που παρουσιάζει το φυτό αυτό είναι το μέγεθος και η ποιότητα τω καρπών του, καθώς πρόκειται για κράνο τριπλάσιο του κανονικού άγριου, σε διαστάσεις καρότου με χρώμα που ξεκινά από το πράσινο-κίτρινο και καταλήγει σε έντονο κόκκινο. Η διαδικασία αυτή ξεκινά το 2ο χρόνο και εξακολουθεί για όσο το δέντρο είναι εύρωστο και υγιές. Η χρήση του καρπού είναι πολλαπλή από την ποτοποιεία και την ζαχαροπλαστική εως την χρήση του ξύλου του δέντρου στην επιπλοποιεία και την ξυλουργική. Σαν αποξηραμένο καταναλώνεται με ευκολία και ευχαρίστηση λόγω του αρώματος και της γλυκιάς του γεύσης. Σε σπιτικά λικέρ και μαρμελάδες απογειώνει το γευστικό αποτέλεσμα εξαιτίας του παραλληλισμού του με το cramberry και το βύσσινο. Αποτελεί φθινοπωρινό έδεσμα και η καταλληλότερη εποχή φύτευσης είναι ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος, ούτως ώστε να μπορέσει το νεαρό δεντράκι να καρπίσει σε 2 χρόνια ακριβώς την ίδια εποχή. Λίπανση και κλάδεμα ορίζονται ως προαιρετικά και μόνο νωρίς την Άνοιξη κατά διαστήματα, όχι και τόσο συνεπώς, επειδή πρόκειται για άγρια ουσιαστικά είδη με δικό τους κύκλο ανάπτυξης και καρποφορίας.

       

 

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε cornus mas kazanlak σε δύο μεγέθη όλο το χρόνο.     

Η ελληνική φύση με την πλούσια και πολυποίκιλη χλωρίδα της είναι ο ιδανικός τόπος, δηλαδή εκείνο το ανώτερο ποιοτικά περιβάλλον που απαιτείται για την καλλιέργεια πολλών καρποφόρων δέντρων με πολλαπλάσια σήμερα διατροφική αξία, εξαιτίας κύριως των καιρικών συνθηκών που επικρατούν και της ιδιαίτερης σύστασης του υπεδάφους της. Ένα από αυτά τα καρποφόρα δέντρα είναι η καρυδιά, φυλλοβόλο δέντρο με υπερμεγεθή φύλλα και άνθη που εμφανίζονται την Άνοιξη και καρπούς που η συγκομιδή τους πραγματοποιείται στο τέλος του καλοκαιριού ή καλύτερα στις αρχές του φθινοπώρου. Αναζητά τη δροσιά ημιορεινών και ορεινών περιοχών, χωρίς ιδιαίτερη εδαφολογική πληρότητα, αλλά με πρόσβαση σε νερά και ποτάμια, ειδικά το καλοκαίρι, και γενικά τοποθεσίες, όπου οι θερμοκρασίες δεν πέφτουν κάτω από τους -15 το χειμώνα, διαφορετικά επηρεάζεται αρνητικά η διαδικασία καρποφορίας της. Σε πλήρη ανάπτυξη η καρυδιά αγγίζει μέχρι και τα 30-40 χρόνια ζωής και τα 35μ σε ύψος, ενώ σε εξαιρετικές περιπτώσεις αυτό έχει μετρηθεί για πάνω από 60μ. Εκτός από την πολύτιμη καρποφορία της, είναι περιζήτητη και για την μοναδική σε ποιότητα ξυλεία της που εφαρμόζεται σε πολλές κατασκευές και κοσμεί το εσωτερικό του σπιτιού μας από την κουζίνα μέχρι και το σαλόνι. 

rsz_walnut_tree_1        rsz_2hartley_walnut_tree       rsz_1walnut_tree_3

Η σημαντικότερη λεπτομέρεια όμως για την καρυδιά που είναι απαραίτητο να γνωρίζει κανείς, κρύβεται στον μεγάλο αριθμό των ποικιλιών της, οι περισσότερες εισαγωγής με τα διαφορετικά τους χαρακτηριστικά η κάθεμια έχει και άλλη απήχηση τα τελευταία χρόνια στο αγοραστικό κοινό. Ξεκινώντας με την πιο σίγουρη όσον αφορά την καρποφορία, την ποικιλία CHANDLER, χρησιμοποιείται κυρίως στην παραγωγική διαδικασία, και μάλιστα για εντατική καλλιέργεια, διότι βασικό της γνώρισμα είναι ο άριστης ποιότητας και γρήγορης συγκομιδής καρπός (90%). Καλιφορνέζικη ποικιλία με απλή καρποφορία από τον πρώτο χρόνο και πλήρη από τον δέκατο χρόνο και μετά, εμφανίζεται εκτεταμμένα σε χώρες όπως η Τουρκία, η Ούκρανία και η Κίνα, οι κυριότερες καρυδοπαραγωγικές χώρες του κόσμου, αλλά και στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Δεύτερη σε προτεραιότητα είναι μια παλιά γαλλική ποικιλία η FRANQUETTI, που χρησιμοποιείται και σαν επικονιάστρια για τη δημιουργία άλλων, κυρίως υβριδικών τύπων, αλλά έχει χαμηλότερη παραγωγική αξία απο την CHANDLER. Ακόμα, πολύ γνωστή σε καλλιεργητές είναι και η άλλη καλιφορνέζικη ποικιλία η HARTLEY, που συναγωνίζεται την CHANDLER σε ποιότητα καρπού και ανάπτυξη. Τέλος, η πιο ελκυστική ποικιλία καρυδιάς είναι αυτή της Β. Αμερικής, η λεγόμενη μαύρη καρυδιά που ξεχωρίζει από τις άλλες για την καταπληκτικής ομορφιάς πανάκριβη ξυλεία της και την μακροβιότητά της. Τέτοια δέντρα ολοκληρώνουν το κύκλο της ζωής τους σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα απο οτι οι συνηθισμένες ποικιλίες, όριο που ξεπερνά τα 250 χρόνια περίπου. 

Στα φυτώρια μας όλες αυτές οι ποικιλίες καρυδιάς υπάρχουν σε ποσότητα και τιμές που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα από την απλή γυμνόριζη μορφή τους για κήπους και παρτέρια με δυνατότητα φύτευσης εως τον Φεβρουάριο, μέχρι τις γλαστρωμένες εκδοχές τους για περαιτέρω φύτευση εως και τον Απρίλιο.   

Τελευταία Νέα

Οραματιστείτε και πραγματοποιήστε τον μικρό σας παράδεισο 

Διαθέσιμα Σήμερα

Νέα Φυτά - Νέες Καλιέργειες

Όσμανθος:ένας ανθοφόρος θάμνος με άρωμα Ιαπωνίας
Κρανία Kazanlushki krushowiden Cornus Mas μεγαλόκαρπη εμβολιασμένη
Ενυδρείο:τα διάφορα φυτά και η αλτερνανθέρα
Πεπερόμια καπεράτα: η βραζιλιάνα
Το αυθεντικό μπλέ έλατο, η πικέα και η ερυθρελάτη
Σκλήθρο ή alnus glutinosa: ένας διαφορετικός θάμνος