Φυτώρια ΚΕΝΤΙΑ

A+ R A-
Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: φυλλοβόλα δέντρα

Τα δέντρα σκίασης είναι μια ξεχωριστή πολύ σημαντική κατηγορία ανάμεσα στα φυτά εξωτερικού χώρου και ειδικά εκείνα που ανθίζουν όλη την εαρινή και καλοκαιρινή περίοδο. Η μελία, ένα τέτοιο δέντρο με ελληνικό όνομα και καταγωγή από την μακρινή περιοχή της ΝΑ Ασίας κια την Αυστραλία, έχει όλα τα χαρακτηριστικά ένος πολύ ανθεκτικού και συνάμα πολυετούς φυτού εξωτερικού χώρου, ιδανικού για σκίαση, φυλλοβόλου, που διαθέτει όμως και μερικά επιπλέον πλεονεκτήματα αρκετά σπάνια για το είδος του. Η αντοχή του σε ξηρά και άνυδρα κλίματα είναι πραγματικά αξιόσημείωτη, καθώς το καθιστά ώς ένα από τα πλέον προτιμητέα είδη για παραθαλάσσιες φυτεύσεις σε περιοχές με έντονο πρόβλημα υδροδότησης. Σπάνια προσβάλλεται από μήκυτες και άλλα βακτήρια με αποτέλεσμα να αναπτύσσεται πολύ γρηγορότερα και σωστότερα. Πρόκειται για ένα όμορφο και αρχοντικό δέντρο με σφαιρκή κώμη και πυκνό φύλλωμα που μπορεί άνετα να κοσμήσει έναν κήπο, αλλά και να εξυπηρετήσει μια πιο απλή ανάγκη, όπως την κάλυψη ενός πεζοδρομίου ή μιας πλατείας. Ζεί και αναπτύσσεται σε όλων των ειδών τα εδάφη με ιδιαίτερη ευκολία σε θερμοκρασίες μέχρι και τους -6 βαθμούς με τελικό ύψος τα 12 μέτρα. Δεν έχει ευρεία χρήση παρόλο το γεγονός οτι έχει επιβραδυντική δράση κατά της φωτιάς και μπορεί να χρησιμεύσει ως πρώτη ύλη στην κατασκευή αντιπυρικών ζωνών μέσα σε δάση και άλλες περιοχές. Κατά την διάρκεια της Άνοιξης και του Καλοκαιριού ανθίζει και καρπίζει με φρούτα που διατηρούνται  σχεδόν όλο το Χειμώνα, σε κρύο περιβάλλον και χρησιμοποιούνται κατά κόρον από επαγγελματίες του είδους σε εκκκεντρικές διακοσμητικές προτάσεις. Αν και τα άνθη του διατηρούν το λιλά τους χρώμα, οι καρποί χαρακτηρίζονται από ένα υπόλευκο που με την πάροδο του χρόνου ξεθωριάζει και καταλήγει σε ένα καθαρό λευκό. Είναι δηλητηριώδεις για τον άνθρωπο, καθώς περιέχουν νευροτοξίνες που έχουν πολλές και μόνιμες παρενέργειες στον ανθρώπινο οργανισμό. Εκτός όμως από τη διακοσμητική του χρήση, το δέντρο της μελίας είναι ένα από τα λιγοστά παγκοσμίως γνωστά για την υψηλής ποιότητας ξυλεία που παράγει, προσόν εξαιρετικής σημασίας σχετικά με τον ταχύτατο ρυθμό ανάπτυξης του. Σε μια χώρα όπως η δική μας έυκολα θα μπορούσε μια φυτεία με μελίες να αποδίδει για τον ιδιοκτήτη της ένα αξιόλογο ετήσιο εισόδημα με μια περιρισμένη σχετικά καλλιέργεια. Στην αφρικανική Κένυα οι αγρότες καλλιεργούν στρένμματα με το δέντρο αυτό με απώτερο σκοπό τη χρήση του φυλλώματος απευθείας στην κτηνοτροφία, όπου λειτουργεί σαν ενδυναμωτικό συμπλήρωμα διατροφής. Παλιότερα το ξύλο της μελίας ήταν το σήμα κατεθέν για την κατασκευή του ροζάριου, ενός είδους ιερού κομποσχοινιού που συνδύαζε τις πλαστικές χάντρες με άλλες ξύλινες. Τ'ελος, λόγω της ανθεκτικότητας της η μελία για πολλά χρόνια τοποθετείται σε δρόμους και άλλους κοινόχρηστους χώρους με αποτέλεσμα να γίνει γνωστή μόνο και μόνο για αυτόν το λόγο. 

     

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε δέντρα μελίας γλαστρωμένα ή και γυμνόριζα σε δύο τουλάχιστον μεγέθη σχεδόν ολόκληρο το χρόνο κατόπιν παραγγελίας. 

Στην Γαλλία του 17ου αιώνα οι φιλόμουσοι βασιλειάδες με τις περίφημες βασιλικές συλλογές τους με τα σπάνια έργα τέχνης, την πολυσύχναστη αυλή τους με την υπερβολική χλιδή και πολυτέλεια και τα συνεχή υπερπόντια ταξίδια εξερεύνησης του λεγόμενου σύγχρονου δυτικού κόσμου, δημιούργησαν το πλέον πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη του ενδιαφέροντος προς νέα είδη και έθιμα, μια ολόκληρη ανανεωμένη κουλτούρα βασισμένη στο συγκερασμό του καινούριου και του πατροπαράδοτου. Σε αυτό το περιβάλλον και με αυτά τα ερεθίσματα, μια ξεχωριστή προσωπικότητα με ιδιαίτερη κλίση στις επιστήμες και ειδικά στην βοτανολογία, ο Pierre Magnol ανακάλυψε και μετέφερε στην Ευρώπη ένα κομψότατο ανθοφόρο δέντρο που αργότερα πήρε και το ονομά του, την μανώλια. Σαν διακεκριμένο μέλος της Βασιλικής ακαδημιάς του Παρισιού και επικεφαλής διευθύνων σύμβουλος των διάσημων βοτανικών κήπων του Montpellier, ο Magnol εγκατέστησε απο την μακρινή Μαρτινίκα, ένα μικρής έκτασης τροπικό νησάκι της Καραιβικής με πλούσια και σπάνια φυσική ομορφιά, γαλλική κτήση από τότε μέχρι σήμερα, πειραματικά στους κήπους του το νέο είδος και υπό την αυστηρή του επίβλεψη εκείνο εξελίχθηκε σε αυτό που σήμερα γνωρίζουμε, δηλαδή μια οικογένεια φυτών που περιλαμβάνει πάνω από 200 ποικιλίες. Η μανώλια διακρίνεται σε δύο βασικές κατηγορίες την αειθαλή, με τα μεγαλόσχημα, γυαλιστερά, σκούρου πράσινου χρώματος φύλλα της και τα πολύ αρωματικά και υπόλευκα άνθη της και την φυλλοβόλα, όπου ανάλογα με την ποικιλία διαφοροποιούνται τόσο τα φυλλώματα όσο και τα λουλούδια. Η αειθαλής ποικιλία ονομάζεται magnolia grandiflora και ακολουθεί σαν δέντρο πολύ αργούς ρυθμούς ανάπτυξης, προτιμά ηλιόλουστες προστατευμένες θέσεις και ανθίζει την Άνοιξη και κάποιες φορές το Καλοκαίρι. Είναι δέντρο που αποπνέει αέρα μεγαλοπρέπειας και αρχοντιάς με το πυραμιδοειδές σχήμα του, φυτέυεται σε όλα τα εδάφη ( εκτός από τα αμμουδερά και τα πολύ ορεινά βραχώδη ) και όλες τις εποχές, πάντα μόνο του, ποτέ σε συστάδες, και σε απόσταση τουλάχιστον 2 μέτρων από το επόμενο. Αδύνατον να μην γοητευτεί κάποιος από τα μακροσκελή, βελούδινα, κρεμ χρώματος άνθη της που ευωδιάζουν και διατηρούνται ανέπαφα πάνω στο δέντρο για minimum τρείς μέρες κάθε φορά. Λόγω της μερικής αντοχής της στην ξηρασία και της κομψής εμφανισής της, πολλές φορές είναι πολύ σύνηθες να διαμορφώνεται σε σχήματα που αποτελούνται από ίσιους κορμούς περίπου 1 εως 1,5μ χωρίς φύλλα και πάνω σε μικρές ή μεγάλες ολοστρόγγυλες καταπράσινες μπάλες, μια αισθητική πολύ διαδεδομένη στην γειτονική μας Ιταλία. Αντίθετα οι φυλλοβόλες ποικιλίες ανθοφορούν πρώτα και ύστερα αναπτύσσουν φύλλα και διαθέτουν μεγαλύτερη ποικιλία στη χρωματική παλέτα των ανθέων τους από το λευκό εως το ροζ, το φουξ και το κόκκινο ακόμη, ενώ το σχήμα του λουλουδιού τους διαφοροποιείται ανάλογα, πάντα όμως έχει ξεχωριστά μεγάλου σχήματος σέπαλα που διευκολύνουν τον επικονιασμό του είδους. Οι κυριότερες απο αυτές στην χώρα μας είναι η stellata και η soulangeana, χαμηλοί καλλωπιστικοί θάμνοι που δύσκολα αποκτούν σχήμα και ύψος, εμφανίζουν όμως χοντρά χνουδωτά μπουμπούκια που ανοίγουν όλη την Άνοιξη και θυμίζουν εκείνα της τουλίπας και του κυκλάμινου. Τέλος, πολύ σημαντικές παράμετροι για την ανάπτυξη του είδους παραμένει το σωστό και τακτικό πότισμα και η συνεπής λίπανση, ειδικά την Άνοιξη 3 φορές μηνιαίαως, χωρίς εξαιρέσεις. Το κλάδεμα δεν επιτρέπεται σε κανέναν εκπρόσωπο του φυτού αυτού, πρώτον διότι έχουν ήδη σχήμα από μόνα τους και δεύτερον διότι απαιτείται αυστηρά η συνδρομη ειδικού σε αυτόν τον τομέα.

      

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε μανώλια σε ότι ποικιλία, ύψος ( 1μ -2,5μ-3,5μ ) και σχήμα ζητηθεί κατόπιν παραγγελίας.  

Τελευταία Νέα

17 Ιουν 2017

Junkus

Οραματιστείτε και πραγματοποιήστε τον μικρό σας παράδεισο 

Διαθέσιμα Σήμερα

Νέα Φυτά - Νέες Καλιέργειες

Όσμανθος:ένας ανθοφόρος θάμνος με άρωμα Ιαπωνίας
Κρανία Kazanlushki krushowiden Cornus Mas μεγαλόκαρπη εμβολιασμένη
Ενυδρείο:τα διάφορα φυτά και η αλτερνανθέρα
Πεπερόμια καπεράτα: η βραζιλιάνα
Το αυθεντικό μπλέ έλατο, η πικέα και η ερυθρελάτη
Σκλήθρο ή alnus glutinosa: ένας διαφορετικός θάμνος