Φυτώρια ΚΕΝΤΙΑ

A+ R A-
Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: δέντρα με σφαιρική κώμη

Τα δέντρα σκίασης είναι μια ξεχωριστή πολύ σημαντική κατηγορία ανάμεσα στα φυτά εξωτερικού χώρου και ειδικά εκείνα που ανθίζουν όλη την εαρινή και καλοκαιρινή περίοδο. Η μελία, ένα τέτοιο δέντρο με ελληνικό όνομα και καταγωγή από την μακρινή περιοχή της ΝΑ Ασίας κια την Αυστραλία, έχει όλα τα χαρακτηριστικά ένος πολύ ανθεκτικού και συνάμα πολυετούς φυτού εξωτερικού χώρου, ιδανικού για σκίαση, φυλλοβόλου, που διαθέτει όμως και μερικά επιπλέον πλεονεκτήματα αρκετά σπάνια για το είδος του. Η αντοχή του σε ξηρά και άνυδρα κλίματα είναι πραγματικά αξιόσημείωτη, καθώς το καθιστά ώς ένα από τα πλέον προτιμητέα είδη για παραθαλάσσιες φυτεύσεις σε περιοχές με έντονο πρόβλημα υδροδότησης. Σπάνια προσβάλλεται από μήκυτες και άλλα βακτήρια με αποτέλεσμα να αναπτύσσεται πολύ γρηγορότερα και σωστότερα. Πρόκειται για ένα όμορφο και αρχοντικό δέντρο με σφαιρκή κώμη και πυκνό φύλλωμα που μπορεί άνετα να κοσμήσει έναν κήπο, αλλά και να εξυπηρετήσει μια πιο απλή ανάγκη, όπως την κάλυψη ενός πεζοδρομίου ή μιας πλατείας. Ζεί και αναπτύσσεται σε όλων των ειδών τα εδάφη με ιδιαίτερη ευκολία σε θερμοκρασίες μέχρι και τους -6 βαθμούς με τελικό ύψος τα 12 μέτρα. Δεν έχει ευρεία χρήση παρόλο το γεγονός οτι έχει επιβραδυντική δράση κατά της φωτιάς και μπορεί να χρησιμεύσει ως πρώτη ύλη στην κατασκευή αντιπυρικών ζωνών μέσα σε δάση και άλλες περιοχές. Κατά την διάρκεια της Άνοιξης και του Καλοκαιριού ανθίζει και καρπίζει με φρούτα που διατηρούνται  σχεδόν όλο το Χειμώνα, σε κρύο περιβάλλον και χρησιμοποιούνται κατά κόρον από επαγγελματίες του είδους σε εκκκεντρικές διακοσμητικές προτάσεις. Αν και τα άνθη του διατηρούν το λιλά τους χρώμα, οι καρποί χαρακτηρίζονται από ένα υπόλευκο που με την πάροδο του χρόνου ξεθωριάζει και καταλήγει σε ένα καθαρό λευκό. Είναι δηλητηριώδεις για τον άνθρωπο, καθώς περιέχουν νευροτοξίνες που έχουν πολλές και μόνιμες παρενέργειες στον ανθρώπινο οργανισμό. Εκτός όμως από τη διακοσμητική του χρήση, το δέντρο της μελίας είναι ένα από τα λιγοστά παγκοσμίως γνωστά για την υψηλής ποιότητας ξυλεία που παράγει, προσόν εξαιρετικής σημασίας σχετικά με τον ταχύτατο ρυθμό ανάπτυξης του. Σε μια χώρα όπως η δική μας έυκολα θα μπορούσε μια φυτεία με μελίες να αποδίδει για τον ιδιοκτήτη της ένα αξιόλογο ετήσιο εισόδημα με μια περιρισμένη σχετικά καλλιέργεια. Στην αφρικανική Κένυα οι αγρότες καλλιεργούν στρένμματα με το δέντρο αυτό με απώτερο σκοπό τη χρήση του φυλλώματος απευθείας στην κτηνοτροφία, όπου λειτουργεί σαν ενδυναμωτικό συμπλήρωμα διατροφής. Παλιότερα το ξύλο της μελίας ήταν το σήμα κατεθέν για την κατασκευή του ροζάριου, ενός είδους ιερού κομποσχοινιού που συνδύαζε τις πλαστικές χάντρες με άλλες ξύλινες. Τ'ελος, λόγω της ανθεκτικότητας της η μελία για πολλά χρόνια τοποθετείται σε δρόμους και άλλους κοινόχρηστους χώρους με αποτέλεσμα να γίνει γνωστή μόνο και μόνο για αυτόν το λόγο. 

     

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε δέντρα μελίας γλαστρωμένα ή και γυμνόριζα σε δύο τουλάχιστον μεγέθη σχεδόν ολόκληρο το χρόνο κατόπιν παραγγελίας. 

Τα περισσότερα οπωρόφορα δέντρα είναι φυτά εξωτερικού χώρου προορισμένα για καλλιέργειες που διαθέτουν μια πολύ ανθεκτική φύση με σκληροτράχηλα χαρακτηριστικά, που όμως τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στις αποδόσεις και την καρποφορία τους. Λόγω των πολλαπλών καιρικών μεταβολών και της αθρόας και άσκοπης πολλές φορές χρήσης φυτοφαρμάκων πολλά είδη απόκτησαν σημαντικές ευαισθησίες που επηρέασαν αρνητικά την ανάπτυξη και την μετέπειτα πορεία τους. Στα πιο εξοπλισμένα και σύγχρονα εργαστήρια του κόσμου γίνονται σήμερα προσπάθειες για να λυθούν τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα μέσω της δημιουργίας νέων υβριδιακών τύπων που θα εξακολουθούν να ακολουθούν την βασική συνταγή αφαιρώντας τα αρνητικά γνωρίσματα και υπερτονίζοντας τα θετικά. Στην Αμερική και άλλες προηγμένες σε αυτόν τον τομέα χώρες γίνονται πολύ σοβαρές προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση και σε αυτό το άρθρο το νέο και πρωτοποριακό παράδειγμα που επιλέχθηκε είναι τα δέντρα της κερασιάς. Η κερασιά σαν φυτό όλοι γνωρίζουν οτι υποφέρει  από την υγρασία τόσο στον καρπό επιφανειακά, όσο και κάτω από το έδαφος, ειδικά σε περιοχές με βαριά υποστρώματα που δεν έχουν καλή αποστράγγιση συγκρατώντας μεγάλες ποσότητες νερού. Με βάση το δεδομένο αυτό στον Καναδά και σε κάποια από τα διασημότερα πανεπιστήμια της Αμερικής, τα ερευνητικά εργαστήρια έχουν δημιουργήσει τις γνωστές πλέον γιγαντιαίες κερασιές, ποικιλίες που ξεπερνούν σε αριθμό τις δεκάδες, κάθε μια διαφορετική από την προηγούμενη. Οι giant cherries ζούν και ανπτύσσονται σε υγρές και βροχερές περιοχές με ελάχιστη ξηρασία χωρίς να προσβάλλονται έυκολα από μύκητες ή άλλες νόσους συνδεδεμένες με την υπερβολική ποσότητα νερού. Εκτός από την ανθεκτικότητα τους στην υγρασία, διαθέτουν και καρπόύς σκούρου χρώματος, με περισσότερη σάρκα, γευστικότερους, αρωματικότερους και αισθητά μεγαλύτερους σε μέγεθος από τις απλές συνηθισμένες κερασίες. Τα δέντρα αυτά που αποκτούν αξιόλογο ύψος και διαθέτουν μέτριας πυκνότητας κώμη, παρουσιάζουν εντελώς διαφορετικά φυλλώματα απο τις κλασσικές κερασιές, πιο οβάλ και μερικές φορές οδοντωτά. Η πρώιμη καρποφορία τους, μόνο 18 με 20 ημέρες πριν την μπουρλά, είναι ένα πολύ πλεονέκτημα σοβαρό που σε συνδυασμό με τις ιδιότητες της πλούσιας γεύσης και του μαγευτικού αρώματος εξελίσσουν τις ποικιλίες σε είδος με τεράστιο εξαγωγικό ενδιαφέρον. Σε μερικά επιλεγμένα μέρη της Β. Ελλάδας οι καλλιέργειες των υβριδίων έχουν εφαρμοστεί και θεωρούνται πολύ πετυχημένες και επικερδείς. Η δυνατότητα που παρέχεται μέσα από αυτές τις κερασίες είναι πολλαπλού οφέλους για έναν αγρότη, καθώς του δίνεται η ευκαιρία να εκμεταλλέυεται την γη του για περισσότερο χρονικό διάστημα με ένα άκρως επιτυχημένο προιόν, εντελώς ανταγωνιστικό και άμεσα εξαγώγιμο. Μοναδικό μειονέκτημα στην όλη διαδικασία είναι κάποια επιπλέον φροντίδα που απαιτούν όλα τα δέντρα σε τριμηνιαία βάση, όσον αφορά βασικά τα ραντίσματα τους για την αποφυγή κάποιας αρρώστιας. Τα σκευάσματα για αυτήν την εργασία είναι γνωστά στους γεωπόνους κάθε περιοχής και χορηγούνται ανάλογα με την περίπτωση. Τα κλαδέματα από την άλλη πλευρά επιβάλλονται μια φορά ετησίως για όλα τα οπωροφόρα πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, είναι μια διαδικασία ρουτίνας για τους έμπειρους επαγγελματίες.

       

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε επιπλέον πληροφορίες αλλά και νεαρά δέντρα υβριδικών τύπων σε οτι ποσότητα ζητηθεί κατόπιν παραγγελίας. 

Τριγυρνώντας στα ορεινά, παραδοσιακά χωριά της Ηπείρου κσι στα δάση των επαρχιακών δρόμων της Μακεδονίας παρατηρεί κανείς δυό είδη μεγαλόσωμων δέντρων που κυριαρχούν και στιγματίζουν με την παρουσία τους όλη την ελληνική ύπαιθρο. Πρόκειται για την λεύκα, που στέκει αγέρωχη σε πεδιάδες και χωράφια, μόνη ή σε συστάδες, και τον πλάτανο, χαρακτηριαστικό σημείο αναφοράς της πλατείας κάθε μικρού και γραφικού ελληνικού χωριού. Με αντοχή τεράστια που ξεπερνά τους -25 βαθμούς Κελσίου και ταχύτατη ανάπτυξη, η λεύκα είναι το δέντρο που χρησιμοποιείται για πολλές και διαφορετικές φυτεύσεις, για ομορφιά ή για σκίαση, για το βουνό ή τη θάλασσα, για το χωράφι ή για μεγάλο κήπο. Ανάλογα με το φύλλωμα και το σχήμα του κορμού δια φοροποιείται σε ποικιλίες, όπως η alba populus, η alba pyramidalis και ένα πολύ καινούργιο επιδοτούμενο υβρίδιο το λεγόμενο καβάκι ή nigra italica. Με σφαιρικές και ατρακτοειδείς κώμες τα δέντρα της λεύκας ξεχωρίζουν για την πλουσιοπάροχη και ευθυτενή τους όψη, έχουν όμως ένα σοβαρό μειονέκτημα: δεν αντέχουν τους ισχυρούς ανέμους, λόγω της επιφανειακής οτυς ρίζας, και παρέχουν πολύ κακής ποιότητας ξυλεία που χρησιμεύει μόνο για την κατασκευή δευτερεύουσας σημασίας αντικειμένων, όπως οι παλέτες και οι κάσες μεταφοράς φρούτων για το εξωτερικό. Είναι υδρόφιλο δέντρο με εύκαμπτο κορμό και χαρακτηριστικό γκριζοπράσινο χρώμα στα φύλλα του. Δεν ανθίζει σχεδόν ποτέ και αποτελεί ιδανική παραθαλάσσια φύτευση για σημεία που έχουν απόλυτη πρόσβαση στο νερό και ελάχιστη έκθεση σε έντονο χειωμνιάτικο άνεμο. Αν και έχει ικανό μέγεθος, πολύ ιδιαίτερη είναι η φύτευση του σε συστάδες, ένας τρόπος που συναντάται πολύ συχνά στην γη της Αν. και Δυτ. Μακεδονίας  εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Από την άλλη πλευρά ο πλάτανος, το αιωνόβιο δέντρο των ποταμών και των κοιλάδων, έχει για βασικό του γνώρισμα τον πολύ χοντρό κορμό, απόρροια του ισχυρού ριζικού του συστήματος, και τα μεγαλόσχημα καταπράσινα φύλλα του, που διαφοροποιούνται χρωματικά τον Χειμώνα, αποκτώντας μια θαμπή κόκκινη απόχρωση και κάποιες φορές τον εγκαταλείπουν την περίοδο αυτή. Πολύ ανθεκτικός στην ατμοσφαιρική ρύπανση, με υπέροχο στρογγυλή κώμη, ο platanus orientalis, ο κοινός πλάτανος που όλοι γνωρίζουν από πάντα, μπορεί να διακοσμήσει τον κήπο ή την πλατεία μιας πόλης ( Πλατεία Ναυαρίνου-Θεσσαλονίκη ), αρκεί να βρίσκεται σε απόσταση από κάθε είδους οικοδόμημα, καθώς η διογκωμένη από το νερό ρίζα του, φουσκώνει και αποκτά δύναμη ούτως ώστε να ξεσηκώσει στο πέρασμα της ο,τι της αντστέκεται. Άρα μακριά από σπίτια και αποθήκες και κοντά σε υδροφόρα μέρη  με αρκετό βάθος. Άλλωστε και το ύψος του δέντρου είναι απαγορεύτικο για τέτοιες εργασίες, διότι πολύ απλά, γρήγορα και εύκολα μπορεί να ξεπεράσει τα 20 μέτρα. Πολλές φορές το πλατάνι σαν είδος δεν ξεχωρίζει από το σφενδάμι ή αλλιώς άτσερ με ευδιάκριτο τρόπο, παρά μόνο λόγω του ύψους ( είναι κατά πολύ ψηλότερο ) και των φυλλωμάτων του ( το άτσερ έχει και ποικιλίες με έντονο κόκκινο χρώμα όλο το χρόνο που όμως εξελίσσονται σε χαμηλούς θάμνους ή δέντρα ). Τα σφενδάμια ή άτσερ δεν αποκτούν την αλματώδη ανάπτυξη του πλάτανου, ούτε τα μεγάλα του φύλλα, έχουν όμως πολυάριθμες υποποικιλίες που προέρχονται από παραλλαγές υβριδικών τύπων και καλύπτουν όλες τις αισθητικές ανάγκες και τις λειτουργικές θέσεις. Τα άτσερ είναι καλλωπιστικά δέντρα και θάμνοι που κλαδέυονται δραστικά ( πολλές ποικιλίες μεταβάλλονται εύκολα σε μπονσάι με απλή και εύκολη επεξεργασία ), απαιτούν λιπάσματα τουλάχιστον 5 φορές ετησίως, δεν παγώνουν και προκαλλούν το βλέμμα με τα έντονα χρωματά τους. Δεν συμπαθούν την καθημερινή καυτή καλοκαιρινή ατμόσφαιρα και το ιδανικό μέρος φύτευσης είναι κάποιο σχετικά σκιερό σημείο ή οι παρυφές  ενός ημιορεινού λόφου. Είναι υδρόφιλα, εξαιρετικής ομορφιάς και συμμετρικότητας με ευθυτενείς και καλοσχηματισμένους κορμούς. Δύσκολα να απογοητεύσουν τον ιδιοκτήτη ενός πληθωρικού και καλόγουστου κήπου, τουναντίον προσθέτουν σε αισθητική και πολυποικιλότητα, ακόμα και αν τοποθετηθούν μόνα τους σε μπαλκόνια ή βεράντες μέσα σε απλές κεραμικές γλάστρες ( Ιταλία- μπαλκόνια ξενοδοχείων ). Λόγω των περιορισμένων τους απαιτήσεων και του ξεχωριστού τους χαρακτήρα είναι αρκετά διαδεδομένα στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια.

               

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε τον κοινό πλάτανο και τις περισσότερες ποικιλίες σφενδαμιού ή άτσερ σε πολλά μεγέθη κατόπιν παραγγελίας όλο το χρόνο ανάλογα βέβαια με την εκάστοτε διαθεσιμότητα. 

 

 

Σε όλες τις χώρες γύρω από την λεκάνη της Μεσογείου υπάρχουν ενδείξεις ότι από τα χρόνια της αρχαιότητας ακόμα ήταν πολύ διαδεδομένη η καλλιέργεια δέντρων με σκοπό την παραγωγή ξηρών καρπών και την μετέπειτα φύλαξη τους, καθώς αποτελούσαν από τότε βασικό συστατικό στην διατροφική αλυσίδα των ανθρώπων, ισάξιο του σιταριού και του λαδιού. Σύμφωνα με τις ενδείξεις, η αμυγδαλιά με καταγωγή από το μακρινό Ιράν και την ευρύτερη περιοχή της Μεσοποταμίας, είναι το αρχαιότερο από αυτά τα δέντρα και ίσως το παραγωγικότερο. Από την άλλη πλευρά, η πλούσια και εντυπωσιακή πρώιμη ανθοφορία της προάγγελος της Άνοιξης και το χαριτωμένο σφαιρικό της σχήμα της επιτρέπουν να κατακτήσει με ευκολία μια από τις πρώτες θέσεις ανάμεσα στα πολύ δημοφιλή καλλωπιστικά δέντρα. Φυλλοβόλος και μέτριας ανάπτυξης, η αμυγδαλιά δεν ξεπερνά σε ύψος τα 10 μέτρα και αποτελεί την ιδανική λύση για τα ζεστά εύκρατα κλίματα του Νότου. Η αξιοθαύμαστη ανοχή της την μακρά και έντονη περίοδο της καλοκαιρινής ξηρασίας σε συνδυασμό με εύκολη προσαρμογή της στις ήπιες χειμωνιάτικες συνθήκες με τις ελάχιστες βροχές είναι η ατράνταχτη απόδειξη του αυθεντικού μεσογειακού της χαρακτήρα και την καθιστούν πρώτη ανάμεσα στις εύκολες και αρκετά αποδοτικές καλλιέργειες ακόμα και για ερασιτέχνες παραγωγούς. Προτιμά περισσότερο εδάφη με κλίση για όσο το δυνατόν καλύτερη αποστράγγιση, ετήσιο κλάδεμα και λίπανση, και στη χώρα μας ευδοκιμούν τρείς βασικές ποικιλίες που διακρίνονται με βάση το μέρος όπου καλλιεργούνται περισσότερο. Πρώτη στην ιεραρχία είναι η texas, αμερικάνικη ποικιλία, διάσημη σε όλο τον κόσμο για την παραγωγικότητα της και την ανθεκτικότητα της σε ασθένειες. Ο καρπός της έχει ημίσκληρη υφή και πολύ ιδιαίτερη πικρίζουσα γεύση. Δεύτερη θέση κατέχει η ferragnes (φερανιά όπως την ονομάζουν οι Έλληνες), γαλλική στην προέλευση, ίδιου τύπου με την texas στα χαρακτηριστικά. Τέλος, η truoito, ιταλική ποικιλία ξεχωρίζει από τις δύο προηγούμενες καθώς διαθέτει περισσότερο σκληρή υφή και απίστευτη ανοχή στην ξηρασία. Ο καρπός της αμυγδαλιάς γενικότερα, συλλέγεται το Φθινόπωρο άγουρος, πράσινου χρώματος, στην συνέχεια αποξηραίνεται στον ήλιο και ύστερα αποφλοιώνεται. Το αυθεντικό αμύγδαλο, σαν καρπός είναι πολύτιμος για τον οργανισμό με τις βιταμίνες και τις πρωτείνες που περιέχει, λόγω όμως της αρχικής πικρής του γεύσης, δημιουργήθηκαν μετέπειτα πολλοί υβριδικοί τύποι, γλυκύτεροι και γευστικότεροι. Σήμερα αυτοί οι τύποι χρησιμοποιούνται ευρύτατα στην αρωματοθεραπεία και την ζαχαροπλαστική τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Ελλάδα με μεγάλη επιτυχία. Η ελληνική παράδοση άλλωστε, έχει στενό και μακρόχρονο δεσμό με το καρπό του αμυγδάλου, μια σχέση που οι ρίζες της χάνονται στο χρόνο και αποδεικνύεται απερίφραστα μέσα από τον πρωταγωνιστικό του ρόλο σε όλες τις ετήσιες μεγάλες γιορτές ( κουραμπιέδες τα Χριστούγεννα και ζαχαρωτά στα νησιά ) και τις κοινωνικές εκδηλώσεις ( κουφέτα στους γάμους και τις βαπτίσεις) σε όλα τα σημεία της Ελλάδας. Ιδιαίτερα χρήσιμη είναι και η εξαγωγική της ιδιότητα στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης.

          

 

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε αμυγδαλιές των παραπάνω ποικιλιών σε ότι ποσότητα ζητηθεί κατόπιν παραγγελίας.  

Τελευταία Νέα

Οραματιστείτε και πραγματοποιήστε τον μικρό σας παράδεισο 

Διαθέσιμα Σήμερα

Νέα Φυτά - Νέες Καλιέργειες

Όσμανθος:ένας ανθοφόρος θάμνος με άρωμα Ιαπωνίας
Κρανία Kazanlushki krushowiden Cornus Mas μεγαλόκαρπη εμβολιασμένη
Ενυδρείο:τα διάφορα φυτά και η αλτερνανθέρα
Πεπερόμια καπεράτα: η βραζιλιάνα
Το αυθεντικό μπλέ έλατο, η πικέα και η ερυθρελάτη
Σκλήθρο ή alnus glutinosa: ένας διαφορετικός θάμνος