Φυτώρια ΚΕΝΤΙΑ

A+ R A-

Τα περισσότερα οπωρόφορα δέντρα είναι φυτά εξωτερικού χώρου προορισμένα για καλλιέργειες που διαθέτουν μια πολύ ανθεκτική φύση με σκληροτράχηλα χαρακτηριστικά, που όμως τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στις αποδόσεις και την καρποφορία τους. Λόγω των πολλαπλών καιρικών μεταβολών και της αθρόας και άσκοπης πολλές φορές χρήσης φυτοφαρμάκων πολλά είδη απόκτησαν σημαντικές ευαισθησίες που επηρέασαν αρνητικά την ανάπτυξη και την μετέπειτα πορεία τους. Στα πιο εξοπλισμένα και σύγχρονα εργαστήρια του κόσμου γίνονται σήμερα προσπάθειες για να λυθούν τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα μέσω της δημιουργίας νέων υβριδιακών τύπων που θα εξακολουθούν να ακολουθούν την βασική συνταγή αφαιρώντας τα αρνητικά γνωρίσματα και υπερτονίζοντας τα θετικά. Στην Αμερική και άλλες προηγμένες σε αυτόν τον τομέα χώρες γίνονται πολύ σοβαρές προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση και σε αυτό το άρθρο το νέο και πρωτοποριακό παράδειγμα που επιλέχθηκε είναι τα δέντρα της κερασιάς. Η κερασιά σαν φυτό όλοι γνωρίζουν οτι υποφέρει  από την υγρασία τόσο στον καρπό επιφανειακά, όσο και κάτω από το έδαφος, ειδικά σε περιοχές με βαριά υποστρώματα που δεν έχουν καλή αποστράγγιση συγκρατώντας μεγάλες ποσότητες νερού. Με βάση το δεδομένο αυτό στον Καναδά και σε κάποια από τα διασημότερα πανεπιστήμια της Αμερικής, τα ερευνητικά εργαστήρια έχουν δημιουργήσει τις γνωστές πλέον γιγαντιαίες κερασιές, ποικιλίες που ξεπερνούν σε αριθμό τις δεκάδες, κάθε μια διαφορετική από την προηγούμενη. Οι giant cherries ζούν και ανπτύσσονται σε υγρές και βροχερές περιοχές με ελάχιστη ξηρασία χωρίς να προσβάλλονται έυκολα από μύκητες ή άλλες νόσους συνδεδεμένες με την υπερβολική ποσότητα νερού. Εκτός από την ανθεκτικότητα τους στην υγρασία, διαθέτουν και καρπόύς σκούρου χρώματος, με περισσότερη σάρκα, γευστικότερους, αρωματικότερους και αισθητά μεγαλύτερους σε μέγεθος από τις απλές συνηθισμένες κερασίες. Τα δέντρα αυτά που αποκτούν αξιόλογο ύψος και διαθέτουν μέτριας πυκνότητας κώμη, παρουσιάζουν εντελώς διαφορετικά φυλλώματα απο τις κλασσικές κερασιές, πιο οβάλ και μερικές φορές οδοντωτά. Η πρώιμη καρποφορία τους, μόνο 18 με 20 ημέρες πριν την μπουρλά, είναι ένα πολύ πλεονέκτημα σοβαρό που σε συνδυασμό με τις ιδιότητες της πλούσιας γεύσης και του μαγευτικού αρώματος εξελίσσουν τις ποικιλίες σε είδος με τεράστιο εξαγωγικό ενδιαφέρον. Σε μερικά επιλεγμένα μέρη της Β. Ελλάδας οι καλλιέργειες των υβριδίων έχουν εφαρμοστεί και θεωρούνται πολύ πετυχημένες και επικερδείς. Η δυνατότητα που παρέχεται μέσα από αυτές τις κερασίες είναι πολλαπλού οφέλους για έναν αγρότη, καθώς του δίνεται η ευκαιρία να εκμεταλλέυεται την γη του για περισσότερο χρονικό διάστημα με ένα άκρως επιτυχημένο προιόν, εντελώς ανταγωνιστικό και άμεσα εξαγώγιμο. Μοναδικό μειονέκτημα στην όλη διαδικασία είναι κάποια επιπλέον φροντίδα που απαιτούν όλα τα δέντρα σε τριμηνιαία βάση, όσον αφορά βασικά τα ραντίσματα τους για την αποφυγή κάποιας αρρώστιας. Τα σκευάσματα για αυτήν την εργασία είναι γνωστά στους γεωπόνους κάθε περιοχής και χορηγούνται ανάλογα με την περίπτωση. Τα κλαδέματα από την άλλη πλευρά επιβάλλονται μια φορά ετησίως για όλα τα οπωροφόρα πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, είναι μια διαδικασία ρουτίνας για τους έμπειρους επαγγελματίες.

       

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε επιπλέον πληροφορίες αλλά και νεαρά δέντρα υβριδικών τύπων σε οτι ποσότητα ζητηθεί κατόπιν παραγγελίας. 

Τα κωνοφόρα φυτά αποτελούν μια μεγάλη και πολυποίκιλη οικογένεια φυτών εξωτερικού χώρου με αλματώδη άνθιση τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας κυρίως λόγω του πολύ ανθεκτικού καλλωπιστικού τους χαρακτήρα. Τούγιες, λείλαντ, κέδροι, γιουνίπερους και λεμονοκυπάρισσα είναι μόνο κάποια ελάχιστα από τα δεκάδες είδη που περιλαμβάνει ο μακρύς κατάλογος των κωνοφόρων, από τα οποία τα περισσότερα διαθέτουν πλούσιο καταπράσινο φύλλωμα, χαρακτηριστικά αειθαλές. Εξαίρεση στον κανόνα αποτελεί ένα φυτό, υπερμεγεθές, με βελονοειδή φύλλα στα κλαδιά του και υπέροχο κωνοειδές σχήμα, το λάριξ. Εξαιτίας της άμεσης συγγένειας του με το πεύκο, το λάριξ έχει όλα τα γνωρίσματα των κωνοφόρων με την διαφορά οτι αναπτύσσεται σε πολύ πιο γρήγορους ρυθμούς και είναι φυλλοβόλο. Δεν παγώνει, αντίθετα παρόλο οτι χάνει όλο το φύλλωμα του, κατορθώνει και επιβιώνει ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες, διότι αγαπά το ορεινό κλίμα και απεχθάνεται τις υψηλές θερμοκρασίες. Φυτεύεται παντού και παντα δίχως δισταγμό εκτός από περιοχές που πλήττονται απο την έντονη καλοκαιρινή ζέστη και την ξηρασία. Απαραίτητη είναι η καθημερινή του φροντίδα κατά τα 2 πρώτα χρόνια της φύτευσης, με τακτικά ποτίσματα και συνεπείς λιπάνσεις, ενώ σε μεταγενέστερα στάδια της ανάπτυξής του δεν εμφανίζει και ιδιαίτερες απαιτήσεις. Σε μέγεθος ξεπερνά τα 30 μέτρα με το αντίστοιχο πλάτος να φτάνει μέχρι και τα 15, πράγμα που αποτελεί και το κυριότερο λόγο για τον οποίον προτείνεται μόνο για μεγάλες και ογκώδεις κατασκευές σε εκτεταμμένους χώρους πρασίνου. Στην Ευρώπη εμφανίζεται στην περιοχή των Καρπαθίων και των Άλπεων σε μια ειδική ποικιλία που ονομάζεται ευρωπαική και σε μεγαλύτερους πληθυσμούς στην παγωμενη Σιβηρία. Υπάρχει και η ιαπωνική ποικιλία με φυτά που μετά από ειδική επεξεργασία καταλήγουν να αποκτούν την μορφή των μπονσάι, μεγάλα ηλικιακά αλλά περιορισμένα σε όγκο. Τα λάριξ μπονσάι είναι περιζήτητα στην ελληνική αγορά λόγω της δυσκολίας που υπάρχει στην τακτική τους τροφοδοσία από το εξωτερικό αλλά και εξαιτίας της μοναδικής εμφάνισής τους. Τέλος, η επιλογή του λάριξ ως το πλέον κλασσικό καλλωπιστικό κωνοφόρο υπερμεγεθές δέντρο κατάλληλο για όλων των ειδών τις αναδασώσεις  οφείλει πάντα να ακολουθεί τον απλό κανόνα της απόλυτης αναλογίας του φυτού με τον περιβάλλοντα χώρο τον οποίον καλύπτει και διακοσμεί.

      

 

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε λάριξ σε μορφή πολύ μικρού μοσχεύματος από το εξωτερικό σε οτι ποσότητα ζητηθεί κατόπιν παραγελίας, αλλά και  μεγαλύτερα μεγέθη πάντα κατόπιν παραγγελίας.

Η Κούβα είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο για τις όμορφες παραλίες της, την latin μουσική της, τα ξέφρενα πάρτυ και γενικότερα για πολλά άλλα που έχουν σχέση με τον τουρισμό και την τοπική της παράδοση, όχι όμως και για την εξαιρετική και σπάνια πανίδα και χλωρίδα, που διαθέτει και είναι πολύ δημοφιλής στους λάτρεις των ζώων και των τροπικών φυτών. Πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα ένα δέντρο υπερμεγεθές με απίστευτα εντυπωσιακό άνθος και υπερβολικά πυκνό φύλλωμα, η γιακαράντα. Η jacaranda είναι ένα αυτοφυές κουβανέζικο είδος που το συναντά κανείς σε όλα τα μέρη του κόσμου με θερμό κλίμα όπως η Αυστραλία, η Αφρική και η ΝΔ Ασία, με επίκεντρο όμως την Κ. Αμερική και την Βραζιλία. Στην περίφημη Πρετόρια της Ν. Αφρικής jacarandas υπάρχουν σε όλα τα πάρκα, τις πλατείες, διακοσμώντας με τα υπέροχα φυλλώματα τους όλους τους δημόσιους χώρους ατομικά ή σε συστάδες. Οι μουσώνες που συνήθως πλήττουν αυτές τις περιοχές ευννοούν την ανάπτυξη αυτών των δέντρων που λατρεύουν την υγρασία και την θερμότητα στον περιβάλλοντα χώρο. Είναι από τα ελάχιστα δείγματα μεγαλομεγεθούς δέντρου που έχει το πλεονέκτημα και ταυτόχρονα την δυνατότητα να αναπτυχθεί σαν μπονσάι, προκαλώντας το βλέμμα όποιου τα κοιτά για πρώτη φορά ανθισμένα. Το έντονο μώβ του λουλουδιού της είναι καταπληκτικό και εμφανίζεται από τα τέλη της Άνοιξης μέχρι και τα μέσα του καλοκαιριού με απίστευτα αυξημένους ρυθμούς. Ανήκει στην οικογένεια της μπιγκνόνιας, όπως αποδεικνύει και το λουλούδι της, και απλώνει τα κλαδιά σε σχήμα ομπρέλας μέχρι το ύψος των 20 μέτρων ίσως και των 30. Δεν κλαδεύεται ποτέ σε δραστικό βαθμό και έχει ανάγκη από πολύ καλά αποστραγγιζόμενα εδάφη που δεν κρατούν καθόλου υγρασία στα κατώτερα στρώματα τους. Κατώτατη θερμοκρασία ανοχής του φυτού είναι οι -7 ή και -9 βαθμοί Κελσίου, καθώς σε χειρότερη περίπτωση το δέντρο σοκάρεται, δύσκολα παγώνει αλλά αναβάλλει την διαδικασία ανθοφορίας του για έναν ολόκληρο χρόνο. Η γιακαράντα είναι ένα δέντρο που σε αντίθεση με τα περισσότερα παρουσιάζει την ιδιαιτερότητα οτι σε πιο προχωρημένη ηλικία έχει πολύ μεγαλύτερες αντοχές και περισσότερη προσαρμοστικότητα. Πολύ εντυπωσιακό είναι και το λευκό της άνθος σε αντίστοιχη πληθώρα με το μωβ, είναι όμως ευπαθέστερο. Είναι φυλλοβόλο δέντρο με αργή ανάπτυξη για μεγάλους κήπους και μόνο, διότι όταν πέσουν τα φύλλα και τα λουλούδια του, δημιουργεί ένα παχύ στρώμα λάσπης ιδιαίτερα ολισθηρό και αντιαισθητικό. Όποιος λοιπόν, αποφασίσει να τοποθετήσει το φυτό αυτό στον κήπο του οφείλει να είναι ενήμερος όχι μόνο για την εντατική του φροντίδα αλλά επίσης και για την τακτική μηνιαία του λίπανση, αναγκαία προυπόθεση για την πλούσια ανθοφορία του.

       

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε jacaranda όλο το χρόνο,μόvο εισαγωγής και κατόπιν παραγγελίας. 

Ο περιβάλλον φυσικός χώρος ενός σπιτιού οφείλει πάντα να είναι αντικείμενο σεβασμού αλλά και λεπτομερούς μελέτης προκειμένου να αποφευχθούν μελλοντικά προβλήματα, καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που το κτίσμα έπεται της εξωτερικής διαμόρφωσης ή που η διαμόρφωση έχει εξ αρχής λανθασμένο προσανατολισμό και σχέδιο. Το αποτέλεσμα μιας τέτοιας ενέργειας είναι η ύπαρξη δέντρων, πολλές φορές υπερμεγεθών, σε σημεία του χώρου ακατάλληλα, αγγίζοντας τα όρια του υπερβολικού, πράγμα που τα καθιστά προβληματικά και περισσότερο δυσλειτουργικά, παρά όμορφα και εναρμονισμένα με το περιβάλλον. Σε ανάλογες  περιπτώσεις υπάρχουν λύσεις προς δύο διαφορετικές κατευθύνσεις, από την μια η ολοκληρωτική απομάκρυνση των δέντρων από το συγκεκριμένο σημείο, (σε περίπτωση που εμποδίζουντην ορατότητα ή αναπτύσσονται σε βάρος του κτίσματος ή δημιουργούν πρόσθετη επιβάρυνση στο σημείο με την έκταση τους ή από άποψη καθαριότητας) και από την άλλη πλευρά ο αισθητός περιορισμός του όγκου τους με αλλαγή στον τρόπο διαχείρισή τους. Εαν πρόκειται για την πρώτη λύση, απαιτείται η κοπή του κορμού αρχικά σε κάποιο ανώτερο σημείο και σταδιακά στα αμέσως κατώτερα, προκειμένου να ελαφρύνει το όλο εγχείρημα με σκοπό να γίνει ευκολότερη και ταχύτερη η ολοκλήρωση του. Στο επόμενο στάδιο περισσότερα αποδεκτό αισθητικά θα ήταν η συνολική αφαίρεση και του υπόλοιπου τμήματος του κορμού μαζί με το ριζικό του σύστημα, ούτως ώστε ή να επιχωματωθεί το μέρος αυτό ή να τοποθετηθεί κάποιο άλλο φυτό στην θέση του. Στην δεύτερη επιλογή απαραίτητο θα ήταν  η προσθήκη επιπλέον χώματος πιο φρέσκου για να μπορέσει η ρίζα του καινούργιου φυτού να προσαρμοστεί ομαλότερα και με περισσότερη επιτυχία. Αν και απαιτείται μεγάλη προσπάθεια για την αφαίρεση όλου του δέντρου, σε ορισμένες περιπτώσεις αυτός ο δρόμος είναι αναπόφευκτος και ασφαλέστερος για το υπάρχον κτίσμα και τα θεμέλια του. Αντίθετα στην φάση του περιορισμού του όγκου του δέντρου, τα πράγματα δυσκολεύουν γιατί απαιτείται περισσότερη γνώση και εξειδίκευση πάνω στην κηπουρική, αλλά και συνεχής προσοχή και παρακολούθηση πάνω στο αντικείμενο για τυχόν αλλαγές προς το δυσάρεστο. Η διεργσία ξεκινάει από την επιλεκτική κοπή κάποιου μέρους της ρίζας, κυρίως της επιφανειακής, ούτως ώστε να αποκοπεί η οριζόντια αναπτυξη του δέντρου που πιθανότατα δημιουργεί και τα οξύτερα προβλήματα κυρίως σε κολώνες και δάπεδα εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. Μόνο όμως αυτό δεν είναι αρκετό για λυθεί το θέμα, χρειάζεται και περιορισμός του ποτίσματος σε μικρότερες αλλά συχνότερες δόσεις με απώτερο σκοπό να κινητοποιηθεί ο μηχανισμός επιβίωσης του δέντρου που θα το ωθήσει να ψάξει με τις ρίζες του βαθύτερα για να ανακαλύψει νέες πηγές υδροδότησης. Αυτό συμβαίνει με τεράστια επιτυχία και στις καλλιέργειες κάποιων φυτών όπως η μπουκαμβίλια, που αναπτύσσεται δραστικότερα όταν το νερό είναι λιγοστό, ενώ στην αντίθετη περίπτωση έχει διαρκή φυλλοροή και ελάχιστη ανθοφορία. Γι αυτό και οι μπυκαμβίλιες στα νησιά είναι πιο πλούσιες και στα φύλλα και σταλουλούδια, αν και δεν έχουν καμία απολύτως φροντίδα. Βέβαια, σε αυτό το στάδιο χρειάζεται ακόμα περισσότερη προσοχή για να αποφευχθεί η πλήρης αφυδάτωση του δέντρου που θα ανακόψει στην συνέχεια την ομαλή και σωστή του ωρίμανση και θα οδηγήσει στον μαρασμό του. Παν μέτρον άριστον είναι το γνωμικό που ταιριάζει ιδανικά σε αυτήν την περίπτωση. Αργότερα σε ένα σημαντικό χρονικό διάστημα και εφόσον το δέντρο έχει προσαρμοστεί στην νέα πραγμαικότητα, ένα σοβαρό κλάδεμα δεν θα έβλαπτε, με στόχο να περιοριστεί και ο εξωτερικός όγκος ανάλογα με τις ανάγκες. Μια τακτική σε ετήσια βάση φροντίδα θα ήταν πολυ σίγουρα και το τελευταίο βήμα σε αυτήν την προσπάθεια, ώστε και το δέντρο να διατηρηθεί στην θέση του υγιές και να μην αποτελεί αντικείμενο προβληματικό και ενοχλητικό στο χώρο.  

 

 

Τριγυρνώντας στα ορεινά, παραδοσιακά χωριά της Ηπείρου κσι στα δάση των επαρχιακών δρόμων της Μακεδονίας παρατηρεί κανείς δυό είδη μεγαλόσωμων δέντρων που κυριαρχούν και στιγματίζουν με την παρουσία τους όλη την ελληνική ύπαιθρο. Πρόκειται για την λεύκα, που στέκει αγέρωχη σε πεδιάδες και χωράφια, μόνη ή σε συστάδες, και τον πλάτανο, χαρακτηριαστικό σημείο αναφοράς της πλατείας κάθε μικρού και γραφικού ελληνικού χωριού. Με αντοχή τεράστια που ξεπερνά τους -25 βαθμούς Κελσίου και ταχύτατη ανάπτυξη, η λεύκα είναι το δέντρο που χρησιμοποιείται για πολλές και διαφορετικές φυτεύσεις, για ομορφιά ή για σκίαση, για το βουνό ή τη θάλασσα, για το χωράφι ή για μεγάλο κήπο. Ανάλογα με το φύλλωμα και το σχήμα του κορμού δια φοροποιείται σε ποικιλίες, όπως η alba populus, η alba pyramidalis και ένα πολύ καινούργιο επιδοτούμενο υβρίδιο το λεγόμενο καβάκι ή nigra italica. Με σφαιρικές και ατρακτοειδείς κώμες τα δέντρα της λεύκας ξεχωρίζουν για την πλουσιοπάροχη και ευθυτενή τους όψη, έχουν όμως ένα σοβαρό μειονέκτημα: δεν αντέχουν τους ισχυρούς ανέμους, λόγω της επιφανειακής οτυς ρίζας, και παρέχουν πολύ κακής ποιότητας ξυλεία που χρησιμεύει μόνο για την κατασκευή δευτερεύουσας σημασίας αντικειμένων, όπως οι παλέτες και οι κάσες μεταφοράς φρούτων για το εξωτερικό. Είναι υδρόφιλο δέντρο με εύκαμπτο κορμό και χαρακτηριστικό γκριζοπράσινο χρώμα στα φύλλα του. Δεν ανθίζει σχεδόν ποτέ και αποτελεί ιδανική παραθαλάσσια φύτευση για σημεία που έχουν απόλυτη πρόσβαση στο νερό και ελάχιστη έκθεση σε έντονο χειωμνιάτικο άνεμο. Αν και έχει ικανό μέγεθος, πολύ ιδιαίτερη είναι η φύτευση του σε συστάδες, ένας τρόπος που συναντάται πολύ συχνά στην γη της Αν. και Δυτ. Μακεδονίας  εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Από την άλλη πλευρά ο πλάτανος, το αιωνόβιο δέντρο των ποταμών και των κοιλάδων, έχει για βασικό του γνώρισμα τον πολύ χοντρό κορμό, απόρροια του ισχυρού ριζικού του συστήματος, και τα μεγαλόσχημα καταπράσινα φύλλα του, που διαφοροποιούνται χρωματικά τον Χειμώνα, αποκτώντας μια θαμπή κόκκινη απόχρωση και κάποιες φορές τον εγκαταλείπουν την περίοδο αυτή. Πολύ ανθεκτικός στην ατμοσφαιρική ρύπανση, με υπέροχο στρογγυλή κώμη, ο platanus orientalis, ο κοινός πλάτανος που όλοι γνωρίζουν από πάντα, μπορεί να διακοσμήσει τον κήπο ή την πλατεία μιας πόλης ( Πλατεία Ναυαρίνου-Θεσσαλονίκη ), αρκεί να βρίσκεται σε απόσταση από κάθε είδους οικοδόμημα, καθώς η διογκωμένη από το νερό ρίζα του, φουσκώνει και αποκτά δύναμη ούτως ώστε να ξεσηκώσει στο πέρασμα της ο,τι της αντστέκεται. Άρα μακριά από σπίτια και αποθήκες και κοντά σε υδροφόρα μέρη  με αρκετό βάθος. Άλλωστε και το ύψος του δέντρου είναι απαγορεύτικο για τέτοιες εργασίες, διότι πολύ απλά, γρήγορα και εύκολα μπορεί να ξεπεράσει τα 20 μέτρα. Πολλές φορές το πλατάνι σαν είδος δεν ξεχωρίζει από το σφενδάμι ή αλλιώς άτσερ με ευδιάκριτο τρόπο, παρά μόνο λόγω του ύψους ( είναι κατά πολύ ψηλότερο ) και των φυλλωμάτων του ( το άτσερ έχει και ποικιλίες με έντονο κόκκινο χρώμα όλο το χρόνο που όμως εξελίσσονται σε χαμηλούς θάμνους ή δέντρα ). Τα σφενδάμια ή άτσερ δεν αποκτούν την αλματώδη ανάπτυξη του πλάτανου, ούτε τα μεγάλα του φύλλα, έχουν όμως πολυάριθμες υποποικιλίες που προέρχονται από παραλλαγές υβριδικών τύπων και καλύπτουν όλες τις αισθητικές ανάγκες και τις λειτουργικές θέσεις. Τα άτσερ είναι καλλωπιστικά δέντρα και θάμνοι που κλαδέυονται δραστικά ( πολλές ποικιλίες μεταβάλλονται εύκολα σε μπονσάι με απλή και εύκολη επεξεργασία ), απαιτούν λιπάσματα τουλάχιστον 5 φορές ετησίως, δεν παγώνουν και προκαλλούν το βλέμμα με τα έντονα χρωματά τους. Δεν συμπαθούν την καθημερινή καυτή καλοκαιρινή ατμόσφαιρα και το ιδανικό μέρος φύτευσης είναι κάποιο σχετικά σκιερό σημείο ή οι παρυφές  ενός ημιορεινού λόφου. Είναι υδρόφιλα, εξαιρετικής ομορφιάς και συμμετρικότητας με ευθυτενείς και καλοσχηματισμένους κορμούς. Δύσκολα να απογοητεύσουν τον ιδιοκτήτη ενός πληθωρικού και καλόγουστου κήπου, τουναντίον προσθέτουν σε αισθητική και πολυποικιλότητα, ακόμα και αν τοποθετηθούν μόνα τους σε μπαλκόνια ή βεράντες μέσα σε απλές κεραμικές γλάστρες ( Ιταλία- μπαλκόνια ξενοδοχείων ). Λόγω των περιορισμένων τους απαιτήσεων και του ξεχωριστού τους χαρακτήρα είναι αρκετά διαδεδομένα στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια.

               

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε τον κοινό πλάτανο και τις περισσότερες ποικιλίες σφενδαμιού ή άτσερ σε πολλά μεγέθη κατόπιν παραγγελίας όλο το χρόνο ανάλογα βέβαια με την εκάστοτε διαθεσιμότητα. 

 

 

Η οικογένεια των μεγάλου μεγέθους, αειθαλών, κωνοφόρων δέντρων περιλαμβάνει εκτός από τα έλατα και άλλα είδη που κατά πρώτη προσέγγιση δείχνουν να ομοιάζουν, στην πραγματικότητα όμως εμφανίζουν μεταξύ τους σοβαρές διαφορές τόσο στην συμπεριφορά όσο και στην όψη. Πρόκειται για την ερυθρελάτη ή αλλιώς πικέα, ενδόδημα ευρωπαικά δέντρα που ξεχωρίζουν για τα όμορφα και απόλυτα συμμετρικά τους σχήματα και τα πολύ ασυυήθιστα χρώματα των φυλλωμάτων τους. Οι επιμέρους ποικιλίες τους εμφανίζουν εκπροσώπους σε όλα τα ύψη και τους χρωματισμούς, καλύπτοντας μια τεράστια πλουραλιστική παλέτα, ικανή από μόνη της να εμπλουτίσει το δυναμικό ενός κήπου, πρακτικά και αισθητικά. Ξεκινώντας από τις πράσινες ποικιλίες, η πιο γνωστή είναι η πικέα γκλάουκα κόνικα (picea glauca conica), ένα δεντράκι πολύ πυκνής διαμόρφωσης με ελαφρώς αιχμηρά κλαδιά και άψογο πυραμιδοειδές σχήμα. Ανθεκτικό ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες, δεν συμπαθεί την ζέστη, την υπερβολική υγρασία στην ρίζα και τις μικρές γλάστρες. Αντίθετα απαιτεί σίγουρα την τακτική και συνεπή λίπανση του, ώστε να διατηρήσει το ζωντανό πράσινο χρώμα του για πολλά πολλά χρόνια. Σαν κλασικό κωνοφόρο, δεν παγώνει, διατηρεί το εντυπωσιακό και επιβλητικό του φύλλωμα και αναπτύσσεται με αρκετά βραδείς ρυθμούς. Ιδανικό για εκείνους που πειραματίζονται στα σχήματα και τα είδη των μπονσάι, καθώς δύναται να αποκτήσει πολύ εύκολα τις συνήθειές τους, λόγω του περιορισμένου μεγέθους και της χαρακτηριστικής τους όψης. Δεν νοσεί εύκολα και δεν παρουσιάζει συμπτώματα, παρά μόνο το ελαφρύ καφέτιασμα των βελόνων σε περίπτωση λειψυδρίας. Δεύτερη στην ιεραρχία είναι η ποικιλία ομόρικα (omorika ), η πιο διάσημη από όλες, καθώς διαθέτει όλα τα βασικά γνωρίσματα του είδους της ερυθρελάτης, όπως τον ίσιο κορμό, τις λεπτότερες βελόνες, το στενό κωνικό σχήμα, την πλατιά βαση και τους κατερχόμενους βλαστούς. Έχει τις ίδιες συνήθειες και χαρακτηριστικά με την πικέα γκλάουκα κόνικα, με την διαφορά ότι αποκτά περισσότερο ύψος και προορίζεται για κήπους με αρκετή έκταση και μέγεθος. Από τις μπλέ ποικιλίες, τα λεγόμενα μπλέ έλατα, ξεχωρίζει το picea pungens koster, που είναι και το πιο γνωστό από όλα με το εύρωστο, πυκνό φύλλωμα του και την ευθυτενή του όψη. Αποτελεί μια ολόκληρη κατηγορία από μόνο του λόγω συμμετρικότητας και μεγαλοπρέπειας, αλλά και λόγω του γαλαζογκρί χρώματος που κυριαρχεί στα βελόνες του. Πραγματικό κόσμημα για κάθε κήπο με μοναδική αίσθηση αυθεντικότητας αυτό το δέντρο εμφανίζει όμως μια έντονη ευαισθησία στην ξηρασία της ατμόσφαιρας και την αυξημένη θερμοκρασία τις γλυκειές καλοκαιρινές νύχτες. Σαν υβρίδιο της ποικιλίας αυτής προήλθε το pungens hoopsii, ένα ακόμα όμορφο μπλέ έλατο, με διαφορετικότητα στην διάταξη των κλαδιών του, αλλά με το ίδιο υπέροχο χρώμα σε όλο το φύλλωμα. Τέλος, όσον αφορά τις νάνες ποικιλίες, γνωστότερη και περισσότερο προσαρμόσιμη στην χώρα μας είναι η picea pungens glauca globosa nana με εξαιρετικά αργή ανάπτυξη και απίθανο μπλέ-γκρί χρώμα πολύ εντυπωσιακό και ευδιάκριτο ακόμα και από μεγάλη απόσταση. Οι υπόλοιπες ποικιλίες δεν προσαρμόζονται, ούτε επιβιώνουν στο ελληνικό κλίμα, επειδή αποτελούν αυτοφυή δέντρα των χωρών της Β. Ευρώπης. Συνεπώς, είναι σπατάλη και χρόνου και χρήματος η επιλογή κάποιων άλλων ειδών.

            

 

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε τα αυθεντικά αυτά μπλέ έλατα σε ότι ποσότητα και ύψος ζητηθεί ανάλογα με την εποχή και την διαθεσιμότητα.  

Οι μεγάλες εκτάσεις γης, είτε σε δημόσια πάρκα, είτε σε βοτανικούς κήπους, είτε σε ιδιωτικής χρήσης οικόπεδα πολλών στρεμμάτων, χρήζουν ειδικής μέριμνας και μεταχείρισης, έχοντας σαν βασική τους ανάγκη φυτά και δέντρα που διακόπτουν ευχάριστα την αισθητική μονοτονία ενός επίπεδου χώρου και ταυτόχρονα προσαρμόζονται γρήγορα στα περιβάλλοντα αυτά, διακοσμώντας τα ανάλογα. 'Ενα τέτοιο παράδειγμα είναι το Ginkgo Biloba, ένα δέντρο τεραστίων διαστάσεων με αργή αλλά σταθερή ανάπτυξη, ανθεκτικότατο σε καιρικές συνθήκες, φυλλοβόλο με μεγάλα πλατιά φύλλα σαν ανοιχτή βεντάλια και πολύ επιβλητική όψη. Είναι το παλιότερο και μοναδικό πλέον φυλλοβόλο και πλατύφυλλο κωνοφόρο δέντρο του πλανήτη που εμφανίστηκε την Ιουρασική περίοδο και εξακολουθεί μέχρι τις μέρες μας να αυτοφύεται στην Κίνα και την Κορέα, όπου με τα χρόνια απέκτησε και συμβολική σημασία για την θεωρία του Κουμφουκισμού. Λόγω του όγκου του προτιμάται για εκτάσεις και μέρη που ξεπερνούν τα 8-10 στρέμματα και λόγω του φύλλου του έχει ευρύτατη διάδοση στην ιατροφαρμακευτική και απορροφά σε μεγάλο βαθμό τους ρύπους της βεβαρρυμένης ατμόσφαιρας των σύγχρονων μεγάλων αστικών κέντρων. Το ασημένιο βερύκοκο, όπως είναι η μετάφραση του ονόματος του, η βασική τροφή των δεινοσαύρων, δεν αρρωσταίνει εύκολα, ούτε έχει ανάγκη λίπανσης, για αυτό και κατόρθωσε να επιβιώσει μέσα στους αιώνες και να καταλήξει στο σήμερα αλώβητο. Είναι η ιδανική επιλογή για όποιον διαθέτει και την έκταση αλλά και την ιστορική συνείδηση για να εκτιμήσει την πορεία του δέντρου και την σημασία του για την χλωρίδα ολόκληρου του πλανήτη μας.

    

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε Ginkgo Biloba σε δύο μεγέθη όλο το χρόνο.   

Σελίδα 1 από 2

Τελευταία Νέα

Οραματιστείτε και πραγματοποιήστε τον μικρό σας παράδεισο 

Διαθέσιμα Σήμερα

Νέα Φυτά - Νέες Καλιέργειες

Όσμανθος:ένας ανθοφόρος θάμνος με άρωμα Ιαπωνίας
Κρανία Kazanlushki krushowiden Cornus Mas μεγαλόκαρπη εμβολιασμένη
Ενυδρείο:τα διάφορα φυτά και η αλτερνανθέρα
Πεπερόμια καπεράτα: η βραζιλιάνα
Το αυθεντικό μπλέ έλατο, η πικέα και η ερυθρελάτη
Σκλήθρο ή alnus glutinosa: ένας διαφορετικός θάμνος