Φυτώρια ΚΕΝΤΙΑ

A+ R A-

Τα περισσότερα οπωρόφορα δέντρα είναι φυτά εξωτερικού χώρου προορισμένα για καλλιέργειες που διαθέτουν μια πολύ ανθεκτική φύση με σκληροτράχηλα χαρακτηριστικά, που όμως τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στις αποδόσεις και την καρποφορία τους. Λόγω των πολλαπλών καιρικών μεταβολών και της αθρόας και άσκοπης πολλές φορές χρήσης φυτοφαρμάκων πολλά είδη απόκτησαν σημαντικές ευαισθησίες που επηρέασαν αρνητικά την ανάπτυξη και την μετέπειτα πορεία τους. Στα πιο εξοπλισμένα και σύγχρονα εργαστήρια του κόσμου γίνονται σήμερα προσπάθειες για να λυθούν τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα μέσω της δημιουργίας νέων υβριδιακών τύπων που θα εξακολουθούν να ακολουθούν την βασική συνταγή αφαιρώντας τα αρνητικά γνωρίσματα και υπερτονίζοντας τα θετικά. Στην Αμερική και άλλες προηγμένες σε αυτόν τον τομέα χώρες γίνονται πολύ σοβαρές προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση και σε αυτό το άρθρο το νέο και πρωτοποριακό παράδειγμα που επιλέχθηκε είναι τα δέντρα της κερασιάς. Η κερασιά σαν φυτό όλοι γνωρίζουν οτι υποφέρει  από την υγρασία τόσο στον καρπό επιφανειακά, όσο και κάτω από το έδαφος, ειδικά σε περιοχές με βαριά υποστρώματα που δεν έχουν καλή αποστράγγιση συγκρατώντας μεγάλες ποσότητες νερού. Με βάση το δεδομένο αυτό στον Καναδά και σε κάποια από τα διασημότερα πανεπιστήμια της Αμερικής, τα ερευνητικά εργαστήρια έχουν δημιουργήσει τις γνωστές πλέον γιγαντιαίες κερασιές, ποικιλίες που ξεπερνούν σε αριθμό τις δεκάδες, κάθε μια διαφορετική από την προηγούμενη. Οι giant cherries ζούν και ανπτύσσονται σε υγρές και βροχερές περιοχές με ελάχιστη ξηρασία χωρίς να προσβάλλονται έυκολα από μύκητες ή άλλες νόσους συνδεδεμένες με την υπερβολική ποσότητα νερού. Εκτός από την ανθεκτικότητα τους στην υγρασία, διαθέτουν και καρπόύς σκούρου χρώματος, με περισσότερη σάρκα, γευστικότερους, αρωματικότερους και αισθητά μεγαλύτερους σε μέγεθος από τις απλές συνηθισμένες κερασίες. Τα δέντρα αυτά που αποκτούν αξιόλογο ύψος και διαθέτουν μέτριας πυκνότητας κώμη, παρουσιάζουν εντελώς διαφορετικά φυλλώματα απο τις κλασσικές κερασιές, πιο οβάλ και μερικές φορές οδοντωτά. Η πρώιμη καρποφορία τους, μόνο 18 με 20 ημέρες πριν την μπουρλά, είναι ένα πολύ πλεονέκτημα σοβαρό που σε συνδυασμό με τις ιδιότητες της πλούσιας γεύσης και του μαγευτικού αρώματος εξελίσσουν τις ποικιλίες σε είδος με τεράστιο εξαγωγικό ενδιαφέρον. Σε μερικά επιλεγμένα μέρη της Β. Ελλάδας οι καλλιέργειες των υβριδίων έχουν εφαρμοστεί και θεωρούνται πολύ πετυχημένες και επικερδείς. Η δυνατότητα που παρέχεται μέσα από αυτές τις κερασίες είναι πολλαπλού οφέλους για έναν αγρότη, καθώς του δίνεται η ευκαιρία να εκμεταλλέυεται την γη του για περισσότερο χρονικό διάστημα με ένα άκρως επιτυχημένο προιόν, εντελώς ανταγωνιστικό και άμεσα εξαγώγιμο. Μοναδικό μειονέκτημα στην όλη διαδικασία είναι κάποια επιπλέον φροντίδα που απαιτούν όλα τα δέντρα σε τριμηνιαία βάση, όσον αφορά βασικά τα ραντίσματα τους για την αποφυγή κάποιας αρρώστιας. Τα σκευάσματα για αυτήν την εργασία είναι γνωστά στους γεωπόνους κάθε περιοχής και χορηγούνται ανάλογα με την περίπτωση. Τα κλαδέματα από την άλλη πλευρά επιβάλλονται μια φορά ετησίως για όλα τα οπωροφόρα πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, είναι μια διαδικασία ρουτίνας για τους έμπειρους επαγγελματίες.

       

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε επιπλέον πληροφορίες αλλά και νεαρά δέντρα υβριδικών τύπων σε οτι ποσότητα ζητηθεί κατόπιν παραγγελίας. 

Ο Χειμώνας, η πιο σκληρή και άγρια εποχή, είναι μια περίοδος επικίνδυνη και επώδυνη για τα φυτά, ακόμη και για εκείνα που χαρακτηρίζονται πολυετή και ζούν φυτεμένα στο έδαφος πολλά χρόνια. Λεμονιές, μανταρινιές και άλλα εσπεριδοειδή ή καρποφόρα, θάμνοι αειθαλείς, κωνοφόρα μεγάλης ηλικίας, μικρά ανθοφόρα εποχής, όλα είναι επιρεπέστατα στην μανία του καιρού και τις απότομες αλλάγες της θερμοκρασίας. Η αυξημένη έκθεση τους στις καιρικές συνθήκες επιβάλλει από νωρίς μια στοιχειώδη προετοιμασία και στην συνέχεια διαρκή επαγρύπνηση, προκειμένου το αποτέλεσμα να είναι το καλύτερο δυνατό. Στην αγορά υπάρχουν πάρα πολλά υλικά για μια τέτοια διαδικασία, άλλα φυσικά και άλλα χημικά, άλλα ακριβά και άλλα φθηνότερα, άλλα αποτελεσματικά και άλλα όχι και τόσο. Τα φυτώρια Κέντια σας προτείνουν δύο λύσεις που συνδυάζουν όλα τα πλεονεκτήματα με το μικρότερο δυνατό κόστος: πρόκειται για το άχυρο και την λινάτσα. Ξεκινώντας από το άχυρο, πρόκειται για ένα υλικό με τεράστια μονωτική δυνατότητα, αξιόλογες απορροφητικές ιδιότητες, ικανό να χρησιμοποιηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα σε εργασίες χωρίς σοβαρό κίνδυνο φθορών. Οι κτηνοτρόφοι και γενικά οι φάρμες με ζώα το χρησιμοποιούν εκτενώς προκειμένου να προσφέρουν μια ζεστή και στεγνή γωνιά κατά τους χειμερινούς μήνες στα ζώα τους. Είναι μια αρκετά οικονομική και παράλληλα λειτουργική λύση με σημαντική εφαρμογή και για δεύτερη χρονιά, σε περίπτωση που δεν καταστραφεί από υπερβολική ποσότητα νερού. Εαν σαπίσει, χάνει την αδιάβροχη ιδιότητα του και επομένως δύσκολα επαναχρησιμοποιείται. Είναι εύκολα προσβάσιμο και συνήθως τοποθετείται εσωτερικά στα φυτά και τα δέντρα σε συνδυασμό με την λινάτσα που τοποθετείται περιμετρικά τους. Με αυτόν τον τρόπο η υπάρχουσα θερμοκρασία και όλη η θερμότητα που εκπέμπουν αυτά κατά την διάρκεια της ημέρας διατηρείται για όλη την νύχτα, βοηθώντας τα να διατηρηθούν μέχρι και το επόμενο πρωινό που ο ήλιος θα ξεπροβάλλει και πάλι λαμπρός και έντονος στον ουρανό. Η λινάτσα από την άλλη πλευρά έχει την δυνατότητα σαν φυσικό υλικό να επιτρέπει την αναπνοή των φυτών να ολοκληρώνεται και να απορροφά όλη την υγρασία που προέρχεται από αυτήν. Παράλληλα λειτουργεί και αυτή μαζί με το άχυρο σαν μονωτικό, προστατεύοντας από τον παγερό άνεμο και την πτώση της θερμοκρασίας κατά τις νυχτερινές ώρες. Δεν φθείρεται σχεδόν καθόλου και άνετα ξαναχρησιμοποιείται και την επόμενη φορά στα πλαίσια ενός περισσότερου οικολογικού τρόπου σκέψης Είναι πολύ εύκολο στην χρήση, γιατί κόβεται και προσαρμόζεται στις εκάστοτε διαστάσεις που απαιτούνται, και ακόμα πιο εύκολο στην πρόσβαση, αφού έχει πολύ χαμηλό κόστος. Και τα δύο υλικά καλό θα ήταν να αφαιρούνται κατά την Άνοιξη, για λόγους καθάρα πρακτικούς και εφόσον η νυχτερινή θερμοκρασία ξεπερνα τους 8-10 βαθμούς σταθερά. Σε κάθε διαφορετική περίπτωση και εαν το κρύο επιμένει, η αυτοσχέδια αυτή τεχνική μπορεί να συνεχιστεί για 15 ακόμα μέρες μέσα στον Μάρτιο. Μοναδική εξαίρεση στην εφαρμογή της τεχνικής αποτελούν οι τριανταφυλλιές, όπου απαιτείται μεγαλύτερη προσοχή κυρίως λόγω των αγκαθιών των θάμνων που κατά την αφαίρεση των υλικών μπλέκονται ανάμεσα τους και μπορεί να προκαλέσουν τομές και άλλους έντονους τραυματισμούς στα κλαδιά και στα μελλοντικά λουλούδια τους. Σίγουρα και τα δύο αυτά υλικά είναι προτιμώτερα από το απλό πλαστικό, το οποίο δεν αναπνέει, γλιστρά πάνω στα φύλλα των δέντρων, δεν προκαλεί την κυκλοφορία του αέρα και το κυριώτερο δεν ανακυκλώνεται από την φύση, μια διαδικασία απαραίτητη πλέον για την βιωσιμότητα του πλανήτη μας.

          

 

 

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο καρπός που προσφέρθηκε από την θεά Εριδα στον τρώα πρίγκηπα Πάρη με σκοπό αυτός να επιλέξει μια από τις τρείς ολύμπιες θεές και να το αποδοσει στην κάλλιστη εξ αυτών Αφροδίτη, προκαλώντας έτσι την αφορμή για την αρχή του τρωικού πολέμου, ήταν το γνωστό σε όλους μας κυδώνι. Ίσως και τα περίφημα μήλα των εσπερίδων να ήταν κυδώνια, ποιος ξέρει αλήθεια? Πάντως το σίγουρο είναι ότι η κυδωνιά σαν δέντρο κατάγεται από την μακρινή Κεντρική Ασία και στην χώρα μας εμφανίστηκε από την εποχή της αρχαιότητας και ύστερα πολύ εντατικά. Πρόκειται για φυλλοβόλο είδος, συγγενικό του μήλου και του αχλαδιού που παράγει λευκορόδινα άνθη μοναδικού μεθυστικού αρώματος. Ευδοκιμεί σε όλα τα εδάφη, το ύψος του δεν ξεπερνά τα 4-6 μέτρα, διαθέτει θυσανωτή ρίζα, μεγάλα δερματώδη φύλλα και εξαιρετικά ανθεκτικό ξύλο. Δεν σαπίζει, σπάνια νοσεί από ωίδιο κυρίως και παράγει από τον τέταρτο εως τον δέκατο πέμπτο χρόνο πολλούς, μεγαλόσχημους καρπούς ακανόνιστου σχήματος με χρυσοκίτρινο χρώμα, που γίνονται υπέροχο γλυκό του κουταλιού. Χρειάζεται ετήσιο κλάδεμα και λίπανση για εξασφάλιση της εντυπωσιακής ανθοφορίας και της πλούσιας καρποφορίας του. Άλλωστε ο κορμός του δεν είναι ποτέ ευθυτενής και λίγες φορές τοποθετείται κάπου για καθαρά καλλωπιστικούς σκοπούς. Η κυδωνιά σαν είδος, έχει δύο βασικές υποποικιλίες, το μηλοκύδωνο και το γίγας ή αλλιώς εκείνο των 200 γραμμαρίων, που δεν έχουν και πολλές διαφορές μεταξύ τους πέρα από το μέγεθος του καρπού. Αποτελεί μια εύκολη και σχετικά γρήγορη καλλιέργεια ακόμα και για ερασιτέχνες παραγωγούς με μεγάλη αποδοτικότητα. Το σημαντικότερο πλεονεκτημά της είναι η άψογη και πολύ αποτελεσματική της προσαρμογή σε όλα τα εδάφη και τους τύπους χώματος.

        

 

Στ φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε κυδωνιές, ειδικά την εποχή του Φθινοπώρου, σε ότι ποσότητα ζητηθεί κατόπιν παραγγελίας.

 

 

Σε όλες τις χώρες γύρω από την λεκάνη της Μεσογείου υπάρχουν ενδείξεις ότι από τα χρόνια της αρχαιότητας ακόμα ήταν πολύ διαδεδομένη η καλλιέργεια δέντρων με σκοπό την παραγωγή ξηρών καρπών και την μετέπειτα φύλαξη τους, καθώς αποτελούσαν από τότε βασικό συστατικό στην διατροφική αλυσίδα των ανθρώπων, ισάξιο του σιταριού και του λαδιού. Σύμφωνα με τις ενδείξεις, η αμυγδαλιά με καταγωγή από το μακρινό Ιράν και την ευρύτερη περιοχή της Μεσοποταμίας, είναι το αρχαιότερο από αυτά τα δέντρα και ίσως το παραγωγικότερο. Από την άλλη πλευρά, η πλούσια και εντυπωσιακή πρώιμη ανθοφορία της προάγγελος της Άνοιξης και το χαριτωμένο σφαιρικό της σχήμα της επιτρέπουν να κατακτήσει με ευκολία μια από τις πρώτες θέσεις ανάμεσα στα πολύ δημοφιλή καλλωπιστικά δέντρα. Φυλλοβόλος και μέτριας ανάπτυξης, η αμυγδαλιά δεν ξεπερνά σε ύψος τα 10 μέτρα και αποτελεί την ιδανική λύση για τα ζεστά εύκρατα κλίματα του Νότου. Η αξιοθαύμαστη ανοχή της την μακρά και έντονη περίοδο της καλοκαιρινής ξηρασίας σε συνδυασμό με εύκολη προσαρμογή της στις ήπιες χειμωνιάτικες συνθήκες με τις ελάχιστες βροχές είναι η ατράνταχτη απόδειξη του αυθεντικού μεσογειακού της χαρακτήρα και την καθιστούν πρώτη ανάμεσα στις εύκολες και αρκετά αποδοτικές καλλιέργειες ακόμα και για ερασιτέχνες παραγωγούς. Προτιμά περισσότερο εδάφη με κλίση για όσο το δυνατόν καλύτερη αποστράγγιση, ετήσιο κλάδεμα και λίπανση, και στη χώρα μας ευδοκιμούν τρείς βασικές ποικιλίες που διακρίνονται με βάση το μέρος όπου καλλιεργούνται περισσότερο. Πρώτη στην ιεραρχία είναι η texas, αμερικάνικη ποικιλία, διάσημη σε όλο τον κόσμο για την παραγωγικότητα της και την ανθεκτικότητα της σε ασθένειες. Ο καρπός της έχει ημίσκληρη υφή και πολύ ιδιαίτερη πικρίζουσα γεύση. Δεύτερη θέση κατέχει η ferragnes (φερανιά όπως την ονομάζουν οι Έλληνες), γαλλική στην προέλευση, ίδιου τύπου με την texas στα χαρακτηριστικά. Τέλος, η truoito, ιταλική ποικιλία ξεχωρίζει από τις δύο προηγούμενες καθώς διαθέτει περισσότερο σκληρή υφή και απίστευτη ανοχή στην ξηρασία. Ο καρπός της αμυγδαλιάς γενικότερα, συλλέγεται το Φθινόπωρο άγουρος, πράσινου χρώματος, στην συνέχεια αποξηραίνεται στον ήλιο και ύστερα αποφλοιώνεται. Το αυθεντικό αμύγδαλο, σαν καρπός είναι πολύτιμος για τον οργανισμό με τις βιταμίνες και τις πρωτείνες που περιέχει, λόγω όμως της αρχικής πικρής του γεύσης, δημιουργήθηκαν μετέπειτα πολλοί υβριδικοί τύποι, γλυκύτεροι και γευστικότεροι. Σήμερα αυτοί οι τύποι χρησιμοποιούνται ευρύτατα στην αρωματοθεραπεία και την ζαχαροπλαστική τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Ελλάδα με μεγάλη επιτυχία. Η ελληνική παράδοση άλλωστε, έχει στενό και μακρόχρονο δεσμό με το καρπό του αμυγδάλου, μια σχέση που οι ρίζες της χάνονται στο χρόνο και αποδεικνύεται απερίφραστα μέσα από τον πρωταγωνιστικό του ρόλο σε όλες τις ετήσιες μεγάλες γιορτές ( κουραμπιέδες τα Χριστούγεννα και ζαχαρωτά στα νησιά ) και τις κοινωνικές εκδηλώσεις ( κουφέτα στους γάμους και τις βαπτίσεις) σε όλα τα σημεία της Ελλάδας. Ιδιαίτερα χρήσιμη είναι και η εξαγωγική της ιδιότητα στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης.

          

 

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε αμυγδαλιές των παραπάνω ποικιλιών σε ότι ποσότητα ζητηθεί κατόπιν παραγγελίας.  

 

 

Η οικογένεια των μεγάλου μεγέθους, αειθαλών, κωνοφόρων δέντρων περιλαμβάνει εκτός από τα έλατα και άλλα είδη που κατά πρώτη προσέγγιση δείχνουν να ομοιάζουν, στην πραγματικότητα όμως εμφανίζουν μεταξύ τους σοβαρές διαφορές τόσο στην συμπεριφορά όσο και στην όψη. Πρόκειται για την ερυθρελάτη ή αλλιώς πικέα, ενδόδημα ευρωπαικά δέντρα που ξεχωρίζουν για τα όμορφα και απόλυτα συμμετρικά τους σχήματα και τα πολύ ασυυήθιστα χρώματα των φυλλωμάτων τους. Οι επιμέρους ποικιλίες τους εμφανίζουν εκπροσώπους σε όλα τα ύψη και τους χρωματισμούς, καλύπτοντας μια τεράστια πλουραλιστική παλέτα, ικανή από μόνη της να εμπλουτίσει το δυναμικό ενός κήπου, πρακτικά και αισθητικά. Ξεκινώντας από τις πράσινες ποικιλίες, η πιο γνωστή είναι η πικέα γκλάουκα κόνικα (picea glauca conica), ένα δεντράκι πολύ πυκνής διαμόρφωσης με ελαφρώς αιχμηρά κλαδιά και άψογο πυραμιδοειδές σχήμα. Ανθεκτικό ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες, δεν συμπαθεί την ζέστη, την υπερβολική υγρασία στην ρίζα και τις μικρές γλάστρες. Αντίθετα απαιτεί σίγουρα την τακτική και συνεπή λίπανση του, ώστε να διατηρήσει το ζωντανό πράσινο χρώμα του για πολλά πολλά χρόνια. Σαν κλασικό κωνοφόρο, δεν παγώνει, διατηρεί το εντυπωσιακό και επιβλητικό του φύλλωμα και αναπτύσσεται με αρκετά βραδείς ρυθμούς. Ιδανικό για εκείνους που πειραματίζονται στα σχήματα και τα είδη των μπονσάι, καθώς δύναται να αποκτήσει πολύ εύκολα τις συνήθειές τους, λόγω του περιορισμένου μεγέθους και της χαρακτηριστικής τους όψης. Δεν νοσεί εύκολα και δεν παρουσιάζει συμπτώματα, παρά μόνο το ελαφρύ καφέτιασμα των βελόνων σε περίπτωση λειψυδρίας. Δεύτερη στην ιεραρχία είναι η ποικιλία ομόρικα (omorika ), η πιο διάσημη από όλες, καθώς διαθέτει όλα τα βασικά γνωρίσματα του είδους της ερυθρελάτης, όπως τον ίσιο κορμό, τις λεπτότερες βελόνες, το στενό κωνικό σχήμα, την πλατιά βαση και τους κατερχόμενους βλαστούς. Έχει τις ίδιες συνήθειες και χαρακτηριστικά με την πικέα γκλάουκα κόνικα, με την διαφορά ότι αποκτά περισσότερο ύψος και προορίζεται για κήπους με αρκετή έκταση και μέγεθος. Από τις μπλέ ποικιλίες, τα λεγόμενα μπλέ έλατα, ξεχωρίζει το picea pungens koster, που είναι και το πιο γνωστό από όλα με το εύρωστο, πυκνό φύλλωμα του και την ευθυτενή του όψη. Αποτελεί μια ολόκληρη κατηγορία από μόνο του λόγω συμμετρικότητας και μεγαλοπρέπειας, αλλά και λόγω του γαλαζογκρί χρώματος που κυριαρχεί στα βελόνες του. Πραγματικό κόσμημα για κάθε κήπο με μοναδική αίσθηση αυθεντικότητας αυτό το δέντρο εμφανίζει όμως μια έντονη ευαισθησία στην ξηρασία της ατμόσφαιρας και την αυξημένη θερμοκρασία τις γλυκειές καλοκαιρινές νύχτες. Σαν υβρίδιο της ποικιλίας αυτής προήλθε το pungens hoopsii, ένα ακόμα όμορφο μπλέ έλατο, με διαφορετικότητα στην διάταξη των κλαδιών του, αλλά με το ίδιο υπέροχο χρώμα σε όλο το φύλλωμα. Τέλος, όσον αφορά τις νάνες ποικιλίες, γνωστότερη και περισσότερο προσαρμόσιμη στην χώρα μας είναι η picea pungens glauca globosa nana με εξαιρετικά αργή ανάπτυξη και απίθανο μπλέ-γκρί χρώμα πολύ εντυπωσιακό και ευδιάκριτο ακόμα και από μεγάλη απόσταση. Οι υπόλοιπες ποικιλίες δεν προσαρμόζονται, ούτε επιβιώνουν στο ελληνικό κλίμα, επειδή αποτελούν αυτοφυή δέντρα των χωρών της Β. Ευρώπης. Συνεπώς, είναι σπατάλη και χρόνου και χρήματος η επιλογή κάποιων άλλων ειδών.

            

 

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε τα αυθεντικά αυτά μπλέ έλατα σε ότι ποσότητα και ύψος ζητηθεί ανάλογα με την εποχή και την διαθεσιμότητα.  

Ένα από τα πιο κλασσικά και παραδοσιακά δέντρα που το συναντά κανείς από τις αυλές των παππούδων μέχρι τους πιο μοντέρνους και σύγχρονους κήπους, ακόμα και σήμερα, είναι η ροδιά. Φυλλοβόλο δέντρο που αναπτύσσεται σε περιορισμένη έκταση, εξαιρείται μια συγκεκριμένη ποικιλία που ξεπερνά τα 3μ σε ύψος, και χαρακτηρίζεται από την εκτεταμμένη αντοχή του σε αντίξοες κλιματολογικές και εδαφολογικές συνθήκες. Αυτή η ικανότητα προσαρμογής του σε φτωχά και ξηρά εδάφη με χαμηλές θερμοκρασίες, αλλα η ταύτιση των καρπών του με την καλοτυχία και την επιτυχία είναι και ο κυριότερος λόγος για την τόσο συχνή του εμφάνιση σχεδόν σε κάθε ελληνικό νοικοκυριό, είτε των πόλεων είτε της υπαίθρου. Προτιμά τις προσήλιες θέσεις και απαιτεί αρκετά μεγάλες ποσότητες νερού κατά την διάρκεια της ανθοφορίας του που πραγματοποιείται το καλοκαίρι και της καρποφορίας του τους φθινοπωρινούς μήνες. Τα εντυπωσιακά του κόκκινα και πορτοκαλί άνθη στολίζουν οποιαδήποτε γωνία του κήπου ή του μπαλκονιού και προμηνύουν μια μεγάλη και αξιόλογη σοδειά. Είναι αυτογόνιμο δέντρο σε όλες του τις ποικιλίες και οι καρποί του έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Ιδιαίτερα το ελληνικό ρόδι είναι σε μέγεθος πιο εύρωστο ( ποικιλία ερμιόνης ) σε χρώμα πιο έντονα κόκκινο και σε γεύση πιο ευχάριστο λόγω της γλυκύτητας των καρπών του. Τα τελευταία χρόνια στα ράφια των πολυκαταστημάτων τροφίμων, πολύ εύκολα βρίσκει κανείς μια ποικιλία απο καινοτόμα προιόντα με βάση το καρπό της ροδιάς, προιόντα μεγάλης θρεπτικής αξίας και χαμηλής θερμιδικής απόδοσης, όπως το χυμό του ροδιού, το σιρόπι ακόμα και το κρασί. Στο εξωτερικό η ζήτηση ανάλογων προιόντων είναι πολύ έντονη σε σχέση με την Ελλάδα, με αποτέλεσμα σημαντικές ποσότητες αυτούσιων καρπών ή των προιόντων τους να εξάγωνται με συνεχώς αυξανόμενους ρυθμούς και σε ολοένα και περισσότερες χώρες.

rsz_punica_tree_1        rsz_punica_tree_2        rsz_punica_tree_3

Χωρίς να εξαιρείται η καλλιεργητική της δυνατότητα, η ροδιά έχει και μια εντελώς καλλωπιστική διάσταση. Σε νανοειδή μορφή που δεν ξεπερνά τα 60εκ και με μικρούς αλλά χαριτωμένους καρπούς που δεν τρώγονται, καλύπτει μέρη και θέσεις σε μπαλκόνια και κήπους, ακόμα και σε μικρές γλάστρες διακοσμώντας τα όμορφα με τα έντονα πορτοκαλοκόκκινα άνθη της. Η χρήση της δεν περιορίζεται, αλλά αντίθετα επεκτείνεται και στην διακόσμηση διάφορων κοινωνικών εκδηλώσεων, όπως γάμοι, βαπτίσια κ.α.

Τελευταία Νέα

Οραματιστείτε και πραγματοποιήστε τον μικρό σας παράδεισο 

Διαθέσιμα Σήμερα

Νέα Φυτά - Νέες Καλιέργειες

Όσμανθος:ένας ανθοφόρος θάμνος με άρωμα Ιαπωνίας
Κρανία Kazanlushki krushowiden Cornus Mas μεγαλόκαρπη εμβολιασμένη
Ενυδρείο:τα διάφορα φυτά και η αλτερνανθέρα
Πεπερόμια καπεράτα: η βραζιλιάνα
Το αυθεντικό μπλέ έλατο, η πικέα και η ερυθρελάτη
Σκλήθρο ή alnus glutinosa: ένας διαφορετικός θάμνος