Φυτώρια ΚΕΝΤΙΑ

A+ R A-
Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: δέντρα ανθεκτικά

Τα περισσότερα οπωρόφορα δέντρα είναι φυτά εξωτερικού χώρου προορισμένα για καλλιέργειες που διαθέτουν μια πολύ ανθεκτική φύση με σκληροτράχηλα χαρακτηριστικά, που όμως τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στις αποδόσεις και την καρποφορία τους. Λόγω των πολλαπλών καιρικών μεταβολών και της αθρόας και άσκοπης πολλές φορές χρήσης φυτοφαρμάκων πολλά είδη απόκτησαν σημαντικές ευαισθησίες που επηρέασαν αρνητικά την ανάπτυξη και την μετέπειτα πορεία τους. Στα πιο εξοπλισμένα και σύγχρονα εργαστήρια του κόσμου γίνονται σήμερα προσπάθειες για να λυθούν τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα μέσω της δημιουργίας νέων υβριδιακών τύπων που θα εξακολουθούν να ακολουθούν την βασική συνταγή αφαιρώντας τα αρνητικά γνωρίσματα και υπερτονίζοντας τα θετικά. Στην Αμερική και άλλες προηγμένες σε αυτόν τον τομέα χώρες γίνονται πολύ σοβαρές προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση και σε αυτό το άρθρο το νέο και πρωτοποριακό παράδειγμα που επιλέχθηκε είναι τα δέντρα της κερασιάς. Η κερασιά σαν φυτό όλοι γνωρίζουν οτι υποφέρει  από την υγρασία τόσο στον καρπό επιφανειακά, όσο και κάτω από το έδαφος, ειδικά σε περιοχές με βαριά υποστρώματα που δεν έχουν καλή αποστράγγιση συγκρατώντας μεγάλες ποσότητες νερού. Με βάση το δεδομένο αυτό στον Καναδά και σε κάποια από τα διασημότερα πανεπιστήμια της Αμερικής, τα ερευνητικά εργαστήρια έχουν δημιουργήσει τις γνωστές πλέον γιγαντιαίες κερασιές, ποικιλίες που ξεπερνούν σε αριθμό τις δεκάδες, κάθε μια διαφορετική από την προηγούμενη. Οι giant cherries ζούν και ανπτύσσονται σε υγρές και βροχερές περιοχές με ελάχιστη ξηρασία χωρίς να προσβάλλονται έυκολα από μύκητες ή άλλες νόσους συνδεδεμένες με την υπερβολική ποσότητα νερού. Εκτός από την ανθεκτικότητα τους στην υγρασία, διαθέτουν και καρπόύς σκούρου χρώματος, με περισσότερη σάρκα, γευστικότερους, αρωματικότερους και αισθητά μεγαλύτερους σε μέγεθος από τις απλές συνηθισμένες κερασίες. Τα δέντρα αυτά που αποκτούν αξιόλογο ύψος και διαθέτουν μέτριας πυκνότητας κώμη, παρουσιάζουν εντελώς διαφορετικά φυλλώματα απο τις κλασσικές κερασιές, πιο οβάλ και μερικές φορές οδοντωτά. Η πρώιμη καρποφορία τους, μόνο 18 με 20 ημέρες πριν την μπουρλά, είναι ένα πολύ πλεονέκτημα σοβαρό που σε συνδυασμό με τις ιδιότητες της πλούσιας γεύσης και του μαγευτικού αρώματος εξελίσσουν τις ποικιλίες σε είδος με τεράστιο εξαγωγικό ενδιαφέρον. Σε μερικά επιλεγμένα μέρη της Β. Ελλάδας οι καλλιέργειες των υβριδίων έχουν εφαρμοστεί και θεωρούνται πολύ πετυχημένες και επικερδείς. Η δυνατότητα που παρέχεται μέσα από αυτές τις κερασίες είναι πολλαπλού οφέλους για έναν αγρότη, καθώς του δίνεται η ευκαιρία να εκμεταλλέυεται την γη του για περισσότερο χρονικό διάστημα με ένα άκρως επιτυχημένο προιόν, εντελώς ανταγωνιστικό και άμεσα εξαγώγιμο. Μοναδικό μειονέκτημα στην όλη διαδικασία είναι κάποια επιπλέον φροντίδα που απαιτούν όλα τα δέντρα σε τριμηνιαία βάση, όσον αφορά βασικά τα ραντίσματα τους για την αποφυγή κάποιας αρρώστιας. Τα σκευάσματα για αυτήν την εργασία είναι γνωστά στους γεωπόνους κάθε περιοχής και χορηγούνται ανάλογα με την περίπτωση. Τα κλαδέματα από την άλλη πλευρά επιβάλλονται μια φορά ετησίως για όλα τα οπωροφόρα πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, είναι μια διαδικασία ρουτίνας για τους έμπειρους επαγγελματίες.

       

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε επιπλέον πληροφορίες αλλά και νεαρά δέντρα υβριδικών τύπων σε οτι ποσότητα ζητηθεί κατόπιν παραγγελίας. 

Τριγυρνώντας στα ορεινά, παραδοσιακά χωριά της Ηπείρου κσι στα δάση των επαρχιακών δρόμων της Μακεδονίας παρατηρεί κανείς δυό είδη μεγαλόσωμων δέντρων που κυριαρχούν και στιγματίζουν με την παρουσία τους όλη την ελληνική ύπαιθρο. Πρόκειται για την λεύκα, που στέκει αγέρωχη σε πεδιάδες και χωράφια, μόνη ή σε συστάδες, και τον πλάτανο, χαρακτηριαστικό σημείο αναφοράς της πλατείας κάθε μικρού και γραφικού ελληνικού χωριού. Με αντοχή τεράστια που ξεπερνά τους -25 βαθμούς Κελσίου και ταχύτατη ανάπτυξη, η λεύκα είναι το δέντρο που χρησιμοποιείται για πολλές και διαφορετικές φυτεύσεις, για ομορφιά ή για σκίαση, για το βουνό ή τη θάλασσα, για το χωράφι ή για μεγάλο κήπο. Ανάλογα με το φύλλωμα και το σχήμα του κορμού δια φοροποιείται σε ποικιλίες, όπως η alba populus, η alba pyramidalis και ένα πολύ καινούργιο επιδοτούμενο υβρίδιο το λεγόμενο καβάκι ή nigra italica. Με σφαιρικές και ατρακτοειδείς κώμες τα δέντρα της λεύκας ξεχωρίζουν για την πλουσιοπάροχη και ευθυτενή τους όψη, έχουν όμως ένα σοβαρό μειονέκτημα: δεν αντέχουν τους ισχυρούς ανέμους, λόγω της επιφανειακής οτυς ρίζας, και παρέχουν πολύ κακής ποιότητας ξυλεία που χρησιμεύει μόνο για την κατασκευή δευτερεύουσας σημασίας αντικειμένων, όπως οι παλέτες και οι κάσες μεταφοράς φρούτων για το εξωτερικό. Είναι υδρόφιλο δέντρο με εύκαμπτο κορμό και χαρακτηριστικό γκριζοπράσινο χρώμα στα φύλλα του. Δεν ανθίζει σχεδόν ποτέ και αποτελεί ιδανική παραθαλάσσια φύτευση για σημεία που έχουν απόλυτη πρόσβαση στο νερό και ελάχιστη έκθεση σε έντονο χειωμνιάτικο άνεμο. Αν και έχει ικανό μέγεθος, πολύ ιδιαίτερη είναι η φύτευση του σε συστάδες, ένας τρόπος που συναντάται πολύ συχνά στην γη της Αν. και Δυτ. Μακεδονίας  εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Από την άλλη πλευρά ο πλάτανος, το αιωνόβιο δέντρο των ποταμών και των κοιλάδων, έχει για βασικό του γνώρισμα τον πολύ χοντρό κορμό, απόρροια του ισχυρού ριζικού του συστήματος, και τα μεγαλόσχημα καταπράσινα φύλλα του, που διαφοροποιούνται χρωματικά τον Χειμώνα, αποκτώντας μια θαμπή κόκκινη απόχρωση και κάποιες φορές τον εγκαταλείπουν την περίοδο αυτή. Πολύ ανθεκτικός στην ατμοσφαιρική ρύπανση, με υπέροχο στρογγυλή κώμη, ο platanus orientalis, ο κοινός πλάτανος που όλοι γνωρίζουν από πάντα, μπορεί να διακοσμήσει τον κήπο ή την πλατεία μιας πόλης ( Πλατεία Ναυαρίνου-Θεσσαλονίκη ), αρκεί να βρίσκεται σε απόσταση από κάθε είδους οικοδόμημα, καθώς η διογκωμένη από το νερό ρίζα του, φουσκώνει και αποκτά δύναμη ούτως ώστε να ξεσηκώσει στο πέρασμα της ο,τι της αντστέκεται. Άρα μακριά από σπίτια και αποθήκες και κοντά σε υδροφόρα μέρη  με αρκετό βάθος. Άλλωστε και το ύψος του δέντρου είναι απαγορεύτικο για τέτοιες εργασίες, διότι πολύ απλά, γρήγορα και εύκολα μπορεί να ξεπεράσει τα 20 μέτρα. Πολλές φορές το πλατάνι σαν είδος δεν ξεχωρίζει από το σφενδάμι ή αλλιώς άτσερ με ευδιάκριτο τρόπο, παρά μόνο λόγω του ύψους ( είναι κατά πολύ ψηλότερο ) και των φυλλωμάτων του ( το άτσερ έχει και ποικιλίες με έντονο κόκκινο χρώμα όλο το χρόνο που όμως εξελίσσονται σε χαμηλούς θάμνους ή δέντρα ). Τα σφενδάμια ή άτσερ δεν αποκτούν την αλματώδη ανάπτυξη του πλάτανου, ούτε τα μεγάλα του φύλλα, έχουν όμως πολυάριθμες υποποικιλίες που προέρχονται από παραλλαγές υβριδικών τύπων και καλύπτουν όλες τις αισθητικές ανάγκες και τις λειτουργικές θέσεις. Τα άτσερ είναι καλλωπιστικά δέντρα και θάμνοι που κλαδέυονται δραστικά ( πολλές ποικιλίες μεταβάλλονται εύκολα σε μπονσάι με απλή και εύκολη επεξεργασία ), απαιτούν λιπάσματα τουλάχιστον 5 φορές ετησίως, δεν παγώνουν και προκαλλούν το βλέμμα με τα έντονα χρωματά τους. Δεν συμπαθούν την καθημερινή καυτή καλοκαιρινή ατμόσφαιρα και το ιδανικό μέρος φύτευσης είναι κάποιο σχετικά σκιερό σημείο ή οι παρυφές  ενός ημιορεινού λόφου. Είναι υδρόφιλα, εξαιρετικής ομορφιάς και συμμετρικότητας με ευθυτενείς και καλοσχηματισμένους κορμούς. Δύσκολα να απογοητεύσουν τον ιδιοκτήτη ενός πληθωρικού και καλόγουστου κήπου, τουναντίον προσθέτουν σε αισθητική και πολυποικιλότητα, ακόμα και αν τοποθετηθούν μόνα τους σε μπαλκόνια ή βεράντες μέσα σε απλές κεραμικές γλάστρες ( Ιταλία- μπαλκόνια ξενοδοχείων ). Λόγω των περιορισμένων τους απαιτήσεων και του ξεχωριστού τους χαρακτήρα είναι αρκετά διαδεδομένα στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια.

               

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε τον κοινό πλάτανο και τις περισσότερες ποικιλίες σφενδαμιού ή άτσερ σε πολλά μεγέθη κατόπιν παραγγελίας όλο το χρόνο ανάλογα βέβαια με την εκάστοτε διαθεσιμότητα. 

 

 

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο καρπός που προσφέρθηκε από την θεά Εριδα στον τρώα πρίγκηπα Πάρη με σκοπό αυτός να επιλέξει μια από τις τρείς ολύμπιες θεές και να το αποδοσει στην κάλλιστη εξ αυτών Αφροδίτη, προκαλώντας έτσι την αφορμή για την αρχή του τρωικού πολέμου, ήταν το γνωστό σε όλους μας κυδώνι. Ίσως και τα περίφημα μήλα των εσπερίδων να ήταν κυδώνια, ποιος ξέρει αλήθεια? Πάντως το σίγουρο είναι ότι η κυδωνιά σαν δέντρο κατάγεται από την μακρινή Κεντρική Ασία και στην χώρα μας εμφανίστηκε από την εποχή της αρχαιότητας και ύστερα πολύ εντατικά. Πρόκειται για φυλλοβόλο είδος, συγγενικό του μήλου και του αχλαδιού που παράγει λευκορόδινα άνθη μοναδικού μεθυστικού αρώματος. Ευδοκιμεί σε όλα τα εδάφη, το ύψος του δεν ξεπερνά τα 4-6 μέτρα, διαθέτει θυσανωτή ρίζα, μεγάλα δερματώδη φύλλα και εξαιρετικά ανθεκτικό ξύλο. Δεν σαπίζει, σπάνια νοσεί από ωίδιο κυρίως και παράγει από τον τέταρτο εως τον δέκατο πέμπτο χρόνο πολλούς, μεγαλόσχημους καρπούς ακανόνιστου σχήματος με χρυσοκίτρινο χρώμα, που γίνονται υπέροχο γλυκό του κουταλιού. Χρειάζεται ετήσιο κλάδεμα και λίπανση για εξασφάλιση της εντυπωσιακής ανθοφορίας και της πλούσιας καρποφορίας του. Άλλωστε ο κορμός του δεν είναι ποτέ ευθυτενής και λίγες φορές τοποθετείται κάπου για καθαρά καλλωπιστικούς σκοπούς. Η κυδωνιά σαν είδος, έχει δύο βασικές υποποικιλίες, το μηλοκύδωνο και το γίγας ή αλλιώς εκείνο των 200 γραμμαρίων, που δεν έχουν και πολλές διαφορές μεταξύ τους πέρα από το μέγεθος του καρπού. Αποτελεί μια εύκολη και σχετικά γρήγορη καλλιέργεια ακόμα και για ερασιτέχνες παραγωγούς με μεγάλη αποδοτικότητα. Το σημαντικότερο πλεονεκτημά της είναι η άψογη και πολύ αποτελεσματική της προσαρμογή σε όλα τα εδάφη και τους τύπους χώματος.

        

 

Στ φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε κυδωνιές, ειδικά την εποχή του Φθινοπώρου, σε ότι ποσότητα ζητηθεί κατόπιν παραγγελίας.

 

 

Η οικογένεια των μεγάλου μεγέθους, αειθαλών, κωνοφόρων δέντρων περιλαμβάνει εκτός από τα έλατα και άλλα είδη που κατά πρώτη προσέγγιση δείχνουν να ομοιάζουν, στην πραγματικότητα όμως εμφανίζουν μεταξύ τους σοβαρές διαφορές τόσο στην συμπεριφορά όσο και στην όψη. Πρόκειται για την ερυθρελάτη ή αλλιώς πικέα, ενδόδημα ευρωπαικά δέντρα που ξεχωρίζουν για τα όμορφα και απόλυτα συμμετρικά τους σχήματα και τα πολύ ασυυήθιστα χρώματα των φυλλωμάτων τους. Οι επιμέρους ποικιλίες τους εμφανίζουν εκπροσώπους σε όλα τα ύψη και τους χρωματισμούς, καλύπτοντας μια τεράστια πλουραλιστική παλέτα, ικανή από μόνη της να εμπλουτίσει το δυναμικό ενός κήπου, πρακτικά και αισθητικά. Ξεκινώντας από τις πράσινες ποικιλίες, η πιο γνωστή είναι η πικέα γκλάουκα κόνικα (picea glauca conica), ένα δεντράκι πολύ πυκνής διαμόρφωσης με ελαφρώς αιχμηρά κλαδιά και άψογο πυραμιδοειδές σχήμα. Ανθεκτικό ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες, δεν συμπαθεί την ζέστη, την υπερβολική υγρασία στην ρίζα και τις μικρές γλάστρες. Αντίθετα απαιτεί σίγουρα την τακτική και συνεπή λίπανση του, ώστε να διατηρήσει το ζωντανό πράσινο χρώμα του για πολλά πολλά χρόνια. Σαν κλασικό κωνοφόρο, δεν παγώνει, διατηρεί το εντυπωσιακό και επιβλητικό του φύλλωμα και αναπτύσσεται με αρκετά βραδείς ρυθμούς. Ιδανικό για εκείνους που πειραματίζονται στα σχήματα και τα είδη των μπονσάι, καθώς δύναται να αποκτήσει πολύ εύκολα τις συνήθειές τους, λόγω του περιορισμένου μεγέθους και της χαρακτηριστικής τους όψης. Δεν νοσεί εύκολα και δεν παρουσιάζει συμπτώματα, παρά μόνο το ελαφρύ καφέτιασμα των βελόνων σε περίπτωση λειψυδρίας. Δεύτερη στην ιεραρχία είναι η ποικιλία ομόρικα (omorika ), η πιο διάσημη από όλες, καθώς διαθέτει όλα τα βασικά γνωρίσματα του είδους της ερυθρελάτης, όπως τον ίσιο κορμό, τις λεπτότερες βελόνες, το στενό κωνικό σχήμα, την πλατιά βαση και τους κατερχόμενους βλαστούς. Έχει τις ίδιες συνήθειες και χαρακτηριστικά με την πικέα γκλάουκα κόνικα, με την διαφορά ότι αποκτά περισσότερο ύψος και προορίζεται για κήπους με αρκετή έκταση και μέγεθος. Από τις μπλέ ποικιλίες, τα λεγόμενα μπλέ έλατα, ξεχωρίζει το picea pungens koster, που είναι και το πιο γνωστό από όλα με το εύρωστο, πυκνό φύλλωμα του και την ευθυτενή του όψη. Αποτελεί μια ολόκληρη κατηγορία από μόνο του λόγω συμμετρικότητας και μεγαλοπρέπειας, αλλά και λόγω του γαλαζογκρί χρώματος που κυριαρχεί στα βελόνες του. Πραγματικό κόσμημα για κάθε κήπο με μοναδική αίσθηση αυθεντικότητας αυτό το δέντρο εμφανίζει όμως μια έντονη ευαισθησία στην ξηρασία της ατμόσφαιρας και την αυξημένη θερμοκρασία τις γλυκειές καλοκαιρινές νύχτες. Σαν υβρίδιο της ποικιλίας αυτής προήλθε το pungens hoopsii, ένα ακόμα όμορφο μπλέ έλατο, με διαφορετικότητα στην διάταξη των κλαδιών του, αλλά με το ίδιο υπέροχο χρώμα σε όλο το φύλλωμα. Τέλος, όσον αφορά τις νάνες ποικιλίες, γνωστότερη και περισσότερο προσαρμόσιμη στην χώρα μας είναι η picea pungens glauca globosa nana με εξαιρετικά αργή ανάπτυξη και απίθανο μπλέ-γκρί χρώμα πολύ εντυπωσιακό και ευδιάκριτο ακόμα και από μεγάλη απόσταση. Οι υπόλοιπες ποικιλίες δεν προσαρμόζονται, ούτε επιβιώνουν στο ελληνικό κλίμα, επειδή αποτελούν αυτοφυή δέντρα των χωρών της Β. Ευρώπης. Συνεπώς, είναι σπατάλη και χρόνου και χρήματος η επιλογή κάποιων άλλων ειδών.

            

 

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε τα αυθεντικά αυτά μπλέ έλατα σε ότι ποσότητα και ύψος ζητηθεί ανάλογα με την εποχή και την διαθεσιμότητα.  

Στην Γαλλία του 17ου αιώνα οι φιλόμουσοι βασιλειάδες με τις περίφημες βασιλικές συλλογές τους με τα σπάνια έργα τέχνης, την πολυσύχναστη αυλή τους με την υπερβολική χλιδή και πολυτέλεια και τα συνεχή υπερπόντια ταξίδια εξερεύνησης του λεγόμενου σύγχρονου δυτικού κόσμου, δημιούργησαν το πλέον πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη του ενδιαφέροντος προς νέα είδη και έθιμα, μια ολόκληρη ανανεωμένη κουλτούρα βασισμένη στο συγκερασμό του καινούριου και του πατροπαράδοτου. Σε αυτό το περιβάλλον και με αυτά τα ερεθίσματα, μια ξεχωριστή προσωπικότητα με ιδιαίτερη κλίση στις επιστήμες και ειδικά στην βοτανολογία, ο Pierre Magnol ανακάλυψε και μετέφερε στην Ευρώπη ένα κομψότατο ανθοφόρο δέντρο που αργότερα πήρε και το ονομά του, την μανώλια. Σαν διακεκριμένο μέλος της Βασιλικής ακαδημιάς του Παρισιού και επικεφαλής διευθύνων σύμβουλος των διάσημων βοτανικών κήπων του Montpellier, ο Magnol εγκατέστησε απο την μακρινή Μαρτινίκα, ένα μικρής έκτασης τροπικό νησάκι της Καραιβικής με πλούσια και σπάνια φυσική ομορφιά, γαλλική κτήση από τότε μέχρι σήμερα, πειραματικά στους κήπους του το νέο είδος και υπό την αυστηρή του επίβλεψη εκείνο εξελίχθηκε σε αυτό που σήμερα γνωρίζουμε, δηλαδή μια οικογένεια φυτών που περιλαμβάνει πάνω από 200 ποικιλίες. Η μανώλια διακρίνεται σε δύο βασικές κατηγορίες την αειθαλή, με τα μεγαλόσχημα, γυαλιστερά, σκούρου πράσινου χρώματος φύλλα της και τα πολύ αρωματικά και υπόλευκα άνθη της και την φυλλοβόλα, όπου ανάλογα με την ποικιλία διαφοροποιούνται τόσο τα φυλλώματα όσο και τα λουλούδια. Η αειθαλής ποικιλία ονομάζεται magnolia grandiflora και ακολουθεί σαν δέντρο πολύ αργούς ρυθμούς ανάπτυξης, προτιμά ηλιόλουστες προστατευμένες θέσεις και ανθίζει την Άνοιξη και κάποιες φορές το Καλοκαίρι. Είναι δέντρο που αποπνέει αέρα μεγαλοπρέπειας και αρχοντιάς με το πυραμιδοειδές σχήμα του, φυτέυεται σε όλα τα εδάφη ( εκτός από τα αμμουδερά και τα πολύ ορεινά βραχώδη ) και όλες τις εποχές, πάντα μόνο του, ποτέ σε συστάδες, και σε απόσταση τουλάχιστον 2 μέτρων από το επόμενο. Αδύνατον να μην γοητευτεί κάποιος από τα μακροσκελή, βελούδινα, κρεμ χρώματος άνθη της που ευωδιάζουν και διατηρούνται ανέπαφα πάνω στο δέντρο για minimum τρείς μέρες κάθε φορά. Λόγω της μερικής αντοχής της στην ξηρασία και της κομψής εμφανισής της, πολλές φορές είναι πολύ σύνηθες να διαμορφώνεται σε σχήματα που αποτελούνται από ίσιους κορμούς περίπου 1 εως 1,5μ χωρίς φύλλα και πάνω σε μικρές ή μεγάλες ολοστρόγγυλες καταπράσινες μπάλες, μια αισθητική πολύ διαδεδομένη στην γειτονική μας Ιταλία. Αντίθετα οι φυλλοβόλες ποικιλίες ανθοφορούν πρώτα και ύστερα αναπτύσσουν φύλλα και διαθέτουν μεγαλύτερη ποικιλία στη χρωματική παλέτα των ανθέων τους από το λευκό εως το ροζ, το φουξ και το κόκκινο ακόμη, ενώ το σχήμα του λουλουδιού τους διαφοροποιείται ανάλογα, πάντα όμως έχει ξεχωριστά μεγάλου σχήματος σέπαλα που διευκολύνουν τον επικονιασμό του είδους. Οι κυριότερες απο αυτές στην χώρα μας είναι η stellata και η soulangeana, χαμηλοί καλλωπιστικοί θάμνοι που δύσκολα αποκτούν σχήμα και ύψος, εμφανίζουν όμως χοντρά χνουδωτά μπουμπούκια που ανοίγουν όλη την Άνοιξη και θυμίζουν εκείνα της τουλίπας και του κυκλάμινου. Τέλος, πολύ σημαντικές παράμετροι για την ανάπτυξη του είδους παραμένει το σωστό και τακτικό πότισμα και η συνεπής λίπανση, ειδικά την Άνοιξη 3 φορές μηνιαίαως, χωρίς εξαιρέσεις. Το κλάδεμα δεν επιτρέπεται σε κανέναν εκπρόσωπο του φυτού αυτού, πρώτον διότι έχουν ήδη σχήμα από μόνα τους και δεύτερον διότι απαιτείται αυστηρά η συνδρομη ειδικού σε αυτόν τον τομέα.

      

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε μανώλια σε ότι ποικιλία, ύψος ( 1μ -2,5μ-3,5μ ) και σχήμα ζητηθεί κατόπιν παραγγελίας.  

Τελευταία Νέα

17 Ιουν 2017

Junkus

Οραματιστείτε και πραγματοποιήστε τον μικρό σας παράδεισο 

Διαθέσιμα Σήμερα

Νέα Φυτά - Νέες Καλιέργειες

Όσμανθος:ένας ανθοφόρος θάμνος με άρωμα Ιαπωνίας
Κρανία Kazanlushki krushowiden Cornus Mas μεγαλόκαρπη εμβολιασμένη
Ενυδρείο:τα διάφορα φυτά και η αλτερνανθέρα
Πεπερόμια καπεράτα: η βραζιλιάνα
Το αυθεντικό μπλέ έλατο, η πικέα και η ερυθρελάτη
Σκλήθρο ή alnus glutinosa: ένας διαφορετικός θάμνος