Φυτώρια ΚΕΝΤΙΑ

A+ R A-
Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: ΚΕΡΑΣΙΆ

Τα περισσότερα οπωρόφορα δέντρα είναι φυτά εξωτερικού χώρου προορισμένα για καλλιέργειες που διαθέτουν μια πολύ ανθεκτική φύση με σκληροτράχηλα χαρακτηριστικά, που όμως τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στις αποδόσεις και την καρποφορία τους. Λόγω των πολλαπλών καιρικών μεταβολών και της αθρόας και άσκοπης πολλές φορές χρήσης φυτοφαρμάκων πολλά είδη απόκτησαν σημαντικές ευαισθησίες που επηρέασαν αρνητικά την ανάπτυξη και την μετέπειτα πορεία τους. Στα πιο εξοπλισμένα και σύγχρονα εργαστήρια του κόσμου γίνονται σήμερα προσπάθειες για να λυθούν τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα μέσω της δημιουργίας νέων υβριδιακών τύπων που θα εξακολουθούν να ακολουθούν την βασική συνταγή αφαιρώντας τα αρνητικά γνωρίσματα και υπερτονίζοντας τα θετικά. Στην Αμερική και άλλες προηγμένες σε αυτόν τον τομέα χώρες γίνονται πολύ σοβαρές προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση και σε αυτό το άρθρο το νέο και πρωτοποριακό παράδειγμα που επιλέχθηκε είναι τα δέντρα της κερασιάς. Η κερασιά σαν φυτό όλοι γνωρίζουν οτι υποφέρει  από την υγρασία τόσο στον καρπό επιφανειακά, όσο και κάτω από το έδαφος, ειδικά σε περιοχές με βαριά υποστρώματα που δεν έχουν καλή αποστράγγιση συγκρατώντας μεγάλες ποσότητες νερού. Με βάση το δεδομένο αυτό στον Καναδά και σε κάποια από τα διασημότερα πανεπιστήμια της Αμερικής, τα ερευνητικά εργαστήρια έχουν δημιουργήσει τις γνωστές πλέον γιγαντιαίες κερασιές, ποικιλίες που ξεπερνούν σε αριθμό τις δεκάδες, κάθε μια διαφορετική από την προηγούμενη. Οι giant cherries ζούν και ανπτύσσονται σε υγρές και βροχερές περιοχές με ελάχιστη ξηρασία χωρίς να προσβάλλονται έυκολα από μύκητες ή άλλες νόσους συνδεδεμένες με την υπερβολική ποσότητα νερού. Εκτός από την ανθεκτικότητα τους στην υγρασία, διαθέτουν και καρπόύς σκούρου χρώματος, με περισσότερη σάρκα, γευστικότερους, αρωματικότερους και αισθητά μεγαλύτερους σε μέγεθος από τις απλές συνηθισμένες κερασίες. Τα δέντρα αυτά που αποκτούν αξιόλογο ύψος και διαθέτουν μέτριας πυκνότητας κώμη, παρουσιάζουν εντελώς διαφορετικά φυλλώματα απο τις κλασσικές κερασιές, πιο οβάλ και μερικές φορές οδοντωτά. Η πρώιμη καρποφορία τους, μόνο 18 με 20 ημέρες πριν την μπουρλά, είναι ένα πολύ πλεονέκτημα σοβαρό που σε συνδυασμό με τις ιδιότητες της πλούσιας γεύσης και του μαγευτικού αρώματος εξελίσσουν τις ποικιλίες σε είδος με τεράστιο εξαγωγικό ενδιαφέρον. Σε μερικά επιλεγμένα μέρη της Β. Ελλάδας οι καλλιέργειες των υβριδίων έχουν εφαρμοστεί και θεωρούνται πολύ πετυχημένες και επικερδείς. Η δυνατότητα που παρέχεται μέσα από αυτές τις κερασίες είναι πολλαπλού οφέλους για έναν αγρότη, καθώς του δίνεται η ευκαιρία να εκμεταλλέυεται την γη του για περισσότερο χρονικό διάστημα με ένα άκρως επιτυχημένο προιόν, εντελώς ανταγωνιστικό και άμεσα εξαγώγιμο. Μοναδικό μειονέκτημα στην όλη διαδικασία είναι κάποια επιπλέον φροντίδα που απαιτούν όλα τα δέντρα σε τριμηνιαία βάση, όσον αφορά βασικά τα ραντίσματα τους για την αποφυγή κάποιας αρρώστιας. Τα σκευάσματα για αυτήν την εργασία είναι γνωστά στους γεωπόνους κάθε περιοχής και χορηγούνται ανάλογα με την περίπτωση. Τα κλαδέματα από την άλλη πλευρά επιβάλλονται μια φορά ετησίως για όλα τα οπωροφόρα πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, είναι μια διαδικασία ρουτίνας για τους έμπειρους επαγγελματίες.

       

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε επιπλέον πληροφορίες αλλά και νεαρά δέντρα υβριδικών τύπων σε οτι ποσότητα ζητηθεί κατόπιν παραγγελίας. 

Στις μεσογειακές χώρες, όπως η Ελλάδα, ο συνεχής ήλιος, η ζέστη και η αυξημένη υγρασία είναι οι καταλυτικότεροι παράγοντες για την δημιουργία μιας ασφυκτικής ατμόσφαιρας που ως πρωταρχική συνέπεια της έχει την ολική καταστροφή συγκεκριμένων ομάδων φυτών, όπως για παράδειγμα τα κωνοφόρα, που η χρήση τους πλέον είναι ως ένα σημείο απαγορευτική από εδώ και στο εξής. Για αυτούς αλλά και για άλλους λόγους κυρίως αισθητικούς, η εφευρετικότητα των διαφόρων κηποτεχνών οδήγησε σε νέες και αρκετά καινοτόμες πρακτικές, που συνδυάζουν αρμονικά τις μέχρι σήμερα παραδοσιακές μας γνώσεις με καινούργια πρωτότυπα στοιχεία και καταλήγουν σε πολύ πρωτόγνωρα αισθητικά αποτελέσματα. Μια τέτοια πρακτική είναι η ανάπτυξη φυτών οπωροφόρων κυρίως σε σπαλιέρα, τεχνική που, αν και είναι πολύ δημοφιλής από την αρχαιότητα, έχει εγκαταληφθεί τα τελευταία χρόνια, με σκοπό την αντικατάσταση των παραδοσιακών μας δέντρων με άλλες ξενόφερτες ποικιλίες που τελικά αποδείχθηκαν όμορφες μεν, υπερβολικά ευαίσθητες δε. Η  σπαλιέρα είναι μια διαδικασία που ένω σαν τελικό αποτέλεσμα προκαλεί τις αισθήσεις μας και μαγεύει όλα τα βλέμματα από τη πρώτη στιγμή, είναι ωστόσο, πάρα πολύ δύσκολη, απαιτητική και τρομερά πολύχρονη στην επεξεργασία της. Τα βήματα που οφείλει να ακολουθήσει κανείς είναι πολύ συγκεκριμένα και συνεπή, ξεκινώντας από την επιλογή του κατάλληλου σημείου όπου θα τοποθετηθούν τόσο ο υποστηρικτικός σκελετός όσο και τα δέντρα, βάση του νέου φράχτη που θα κοσμήσει είτε την είσοδο του κήπου και του σπιτιού, είτε ένα ξεχωριστό κιόσκι, είτε έναν ιδιαίτερο τοίχο σε κάποιο πολύ συγκεκριμένο σημείο. Τα πλεονεκτήματα της τεχνικής της σπαλιέρας είναι πολλά, ξεχωρίζουν όμως η καταπληκτική πολύ εντυπωσιακή της εμφάνιση, η εύκολη περισυλλογή των καρπών και ο απίστευτος συνδυασμός σπιτικού φρούτου σε περιορισμένο χώρο με την απόλυτη καλαισθησία. Η ιδανικότερη επιλογή για την τεχνικη της σπαλιέρας σε οπωροφόρα είναι το μήλο, το αχλάδι, το ροδάκινο ή το ρόδι, εξαιτίας κυρίως της έντονης ευλυγισίας των κλαδιών τους για μακρό χρονικό διάστημα. Αίσθητικά όμως, η κερασιά με την υπέροχη ανθοφορία της τόσο σε χρώμα όσο και σε διάρκεια, βρίσκεται στην κορυφή και αποτελεί οτι πιο όμορφο και δελκτικό μπορεί να παρουσιάσει η οικογένεια των οπωροφόρων σε αυτό το τομέα. Η ιδιατερότητα αυτού του δέντρου επιβάλλει την πολύ προσεχτική επιλογή του σημείου, ούτως ώστε αυτό να καλύπτει από την μια τις πρακτικές ανάγκες του δέντρου σε ύψος, βάθος και φωτεινότητα και από την άλλη με την ολοκλήρωση του φράχτη να συμπληρώνει τέλεια και το αισθητικό. Ξεκινώντας από την στερέωση του μεταλλικού σκελετού, αυτή οφείλει να έχει την μορφή "σταυρόλεξου ' ανάλογα με την τελική επιθυμητή διάταξη του φράχτη. Μια πολύ διαδεδομένη τεχνική ακολουθεί την ανά 40 πόντους διασταύρωση του πλέγματος ως προς το ύψος και ανά 1,50μ αντίστοιχη διασταύρωση στο πλάτος. Η στερέωση υποχρεούται να είναι απόλυτα σταθερή και ασφαλής με παραιτέρω δυνατότητα αντοχής προκειμένου να δεχτεί το τελικό βάρος του δέντρου όταν αυτό φτάσει σε πλήρη ανάπτυξη γεμάτο φύλλα και καρπούς. Η επιλογή και η τοποθέτηση του δέντρου πραγματοποιείται πάντα κατά τη διάρκεια της Άνοιξης ή το Φθινοπώρου, με την διάνοιξη των απαραίτητων οπών στο έδαφος σε διαστάσεις αντίστοιχες με την διάμετρο και το βάθος της γλάστρας στην οποία βρίσκεται ήδη το φρούτο. Στην περίπτωση των γυμνόριζων η διαδικασία είναι και πάλι ή ίδια με την διαφορά οτι είναι πιο αναγκαία η σταθερή στήριξη του δέντρου και η φύτευση με περισσότερη προσοχή στις ρίζες. Το μείγμα χώματος που χρησιμοποιείται σε αυτήν την φάση είναι απλό φυλλόχωμα σε συνδυασμό με εμπλουτισμένο compost λόγω των αυξημένων απαιτήσεων των δέντρων σε βιταμίνες και ιχνοστοιχεία που οδηγούν σε αμεσότερα και ασφαλέστερα αποτελέσματα. Κατά το επόμενο στάδιο που είναι εκείνο της φύτευσης, απαραίτητη κρίνεται από τον πρώτο χρόνο η αυστηρή και συνεπής τεχνική κλαδέματος του δέντρου αρχικά μετά την πρώτη εαρινή ανθοφορία και μόλις αυτό φτάσει και καλύψει το πρωτο οριζόντιο επίπεδο, δραστικά αφήνοντας μόνο 3 κλαδιά, τα πιο γερά, για να αναπτυχθούν το ένα προς την κορυφή και τα υπόλοιπα αριστερά και δεξιά. Σε αυτό το σημείο εξαιτίας της μεγάλης ευκαμψίας των νεαρών κλαδιών, υπάρχει η δυνατότητα για περαιτέρω σχηματισμό του φράχτη είτε σε τετραγωνισμένη μορφή, είτε σε ρομβοειδή. Η ίδια πρακτική ακολουθείται ακόμα 3 ή 4 φορές με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, διαδικασία που διαρκεί 4 με 5 χρόνια, ούτως ώστε να αποκτήσει ο φράχτης μια στοιχειώδη διαμόρφωση, Τρία είναι τα βασικά μυστικά για την απόλυτη επιτυχία της σπαλιερας, με πρώτο και βασικότερο το τακτικό και ανελλιπές πότισμα σε τακτά χρονικά διαστήματα. Ακόμα σημαντικότερο είναι το κλάδεμα δύο φορές ετησίως με καθαρά και αποστειρωμένα εργαλεία προκειμένου να εξασφαλιστεί ο επιπλέον όγκος που μπορεί να αποκτήσει ο φράχτης στα πλάγια, να φυλλώσει σωστά, και τελικα να αποφευχθούν ασθένειες και περαιτέρω νόσοι που μεταδίδονται με αυτόν τον τρόπο. Τέλος, μια απλή καθημερινή αλλά πραγματικά ουσιώδης ενέργεια που συντελλεί σε σημαντικό βαθμό στην σωστή ανάπτυξη των οπωροφόρων είναι η τακτική αφαίρεση των καρπών μόλις εμφανιστούν και πριν ακόμα αυτοί ωριμάσουν για χρονικό διάστημα 2 ετών, προκειμένου να αποκτήσει το δέντρο όσο το δυνατόν περισσότερη δύναμη στη ρίζα και το φύλλο του.

             

 

 

Τελευταία Νέα

17 Ιουν 2017

Junkus

Οραματιστείτε και πραγματοποιήστε τον μικρό σας παράδεισο 

Διαθέσιμα Σήμερα

Νέα Φυτά - Νέες Καλιέργειες

Όσμανθος:ένας ανθοφόρος θάμνος με άρωμα Ιαπωνίας
Κρανία Kazanlushki krushowiden Cornus Mas μεγαλόκαρπη εμβολιασμένη
Ενυδρείο:τα διάφορα φυτά και η αλτερνανθέρα
Πεπερόμια καπεράτα: η βραζιλιάνα
Το αυθεντικό μπλέ έλατο, η πικέα και η ερυθρελάτη
Σκλήθρο ή alnus glutinosa: ένας διαφορετικός θάμνος